دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

«ناخن گرفتن از دردهای بزرگ {بسیاری} پیشگیری می‌کند و روزی را وسعت می بخشد» (حلیة المتقین، ص 103)
حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:
حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

«ناخن گرفتن از دردهای بزرگ {بسیاری} پیشگیری می‌کند و روزی را وسعت می بخشد»

(حلیة المتقین، ص 103)

«در فضیلت ناخن گرفتن»

حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) فرمود:

«برای این امر کرده‌اند به ناخن گرفتن که چون بلند شود، شیطان در آن، جا می‌کند و مورث فراموشی است».

و حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

«سنت مؤکد است ناخن گرفتن»

و در حدیث دیگر منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) مردان را می‌فرمود که ناخن را از ته بگیرید و زنان را می‌فرمود که اندکی بلندتر بگذارید که زینت شما است.

و در روایت دیگر وارد شده است که چندگاه وحی بر حضرت رسول خدا، نازل نشد؛ از سبب آن پرسیدند؟

فرمود:

«چگونه وحی باز نایستد و حال آنکه شما ناخن نمی‌گیرید و چرک انگشتان را ازاله نمی‌کنید».

در بیان آداب و اوقات ناخن گرفتن منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) نهی فرمود از گرفتن ناخن به دندان.

و از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) منقول است که:

«ناخن گرفتن در روز جمعه ایمن می‌گرداند از خوره‌ و کوری و پیسی و اگر احتیاج به گرفتن نداشته باشی بسای تا از ریزها بریزد»

و در چند حدیث دیگر فرمود که:

«شارب {موی روی لب} و ناخن در هر جمعه بگیر و اگر نباشد از سوهان و غیر آن حک کن تا دیوانگی و خوره پیسی به تو نرسد»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«هر که در جمعه ناخن و شارب بگیرد، پیوسته به طهارت باشد تا جمعه دیگر»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«ناخن و شارب گرفتن و سر را با خطمی شستن در هر جمعه فقر را برطرف می‌کند، و روزی را زیاد می‌کند»

و در حدیث دیگر منقول است که به آن حضرت عرض کردند که خبر به ما رسیده است که تعقیب خواندن بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب نافع‌تر است برای زیادتی روزی از سفر کردن به شهرها.

حضرت فرمود:

«می‌خواهی چیزی به تو تعلیم کنم که از این همه نافع‌تر باشد؟»

گفتم: بلی!

فرمود:

«ناخن و شارب را در هر جمعه بگیر، اگر چه بسائیدن باشد»

و در حدیث معتبر منقول است که: حضرت امام رضا (علیه السلام) شخصی را دیدند که آزار چشم داشت. فرمود:

«می‌خواهی به تو چیزی بیاموزانم که اگر به جا آوری، هرگز درد چشم نبینی؟

گفت: بلی!

فرمودند:

«در هر پنجشنبه ناخن بگیر»

آن شخص چنین کرد؛ هرگز درد چشم ندید.

    منبع: حلیة المتقین، ص 104103-

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʁ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
Powered by TayaCMS