شعر آموزش واجبات نماز

واجبات نماز

يازه واجب بود اندر نمازت اى پسرسعى كن در حفظ او تا كه نيابى دردسر
اولش باشد نيت در هر عبادت لازم استگر نباشد نيت انسان از عبادت غافل
دومش باشد قيام يعنى به پا ايستادن استبايدت باشى مهيا وقت تكبير گفتن است
سومش تكبيرة الاحرام باشد جان منبايدت آرام باشد اين زمان كلّ بدن
چهارمش باشد ركوع تادست بر زانو رسدمستحب است طول دادن گرندارى رنج و درد
پنجمش باشد سجود سر روى مهر بگذاشتن است بهترين حال نماز شيطان ز خود رنجاندن است
ششمين باشد قرائت حمدوسوره خواندن است مدتى درانتظار رحمت حق ماندن است
هفتمش ذكر است در حال ركوع و سجدههاگفتن تسبيح باشد اى پسر اين ذكرها
هشتمش باشد تشهد روى پابنشستن استدر تكلم با خدائى اين شهادت گفتن است
نهمش باشد سلام، واجب بود در هر نمازلحظهاى بردار به درگاه اله دست نياز
دهمش ترتيب باشد تو بدان اين رمز آندر تمام كارها ترتيب همى خواهد خدا
يازدهم باشد موالات پشت سر آوردن استمستحب بعد از نمازت مدتى بنشستن است
اين بود فهرست مطلب اى نكوگر كه تفصيلش بخواهى به رساله كن رجوع

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود. 7 آذر 1395, 12:28

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد. 7 آذر 1395, 12:15

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود. 7 آذر 1395, 11:54

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود. 7 آذر 1395, 11:48