دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

No image
چگونه صبرمان را افزايش دهيم؟

راه افزايش صبر، افزايش ايمان است. ايمان به خدايي که خالق ماست، عليم و حکيم و بخشنده و مهربان است و داراي تمام صفات خوب است و از هر بدي مبراست و مهم‌تر اينکه هميشه ما را در نظر دارد، باعث مي‌شود که در برابر مصيبت‌هاي دنيا صبور باشيم. صبر در روايات به رضا تفسير شده و نيز اينكه حال انسان در هنگام سختي مانند وقتي باشد كه در آسايش و راحتي به سر مي‌برده و در هنگام تنگدستي و گرفتاري مانند وقتي باشد كه عافيت داشته و نزد خلق خدا از بلا و مصيبتي كه به او رسيده شكايت نكند. اگر انسان به خدا توجه داشته ‌باشد و يقين كند كه خداوند ارحم الراحمين او را لحظه‌اي به حال خود وا نمي‌گذارد چرا كه خالق اوست و تمام امور او را به دست دارد، خيلي راحت مي‌تواند صبر كند. و توجه دارد كه اگر سختي و بلايي به او رسيده حتماً حكمتي دارد. قرآن كريم مي‌فرمايد: عسي ان تكرهوا شيئا و هو خير لكم؛ چه بسا اموري را مكروه مي‌دانيد در حالي كه براي شما خير است و عسي ان تحبوا شيئا و هو شر لكم؛ چه بسا اموري را دوست مي‌داريد در حالي كه براي شما مضر و شري در آن است. بنابراين وقتي ما گاهي خير و شر خود را تشخيص نمي‌دهيم، بايد به خدا توكل كنيم و امور خود را به خدا واگذار كنيم و فقط به انجام وظيفه بپردازيم تا ترك تكاليف باعث نشود به دست خود براي خود مشكل ايجاد كنيم. توجه به اين نكته هم در صبر كردن به ما كمك مي‌كند كه صبر درجه انسان مؤمن را در آخرت بالا مي‌برد. اگر گناهي کرده ‌باشد، گناهش را مي‌آمرزد و نيز در برابر صبر به او اجر و مقام مي‌دهد. گاهي سختي‌ها باعث مي‌شود انسان از غفلت در آيد و رو به سوي خداوند کند و همين امر باعث سعادت و عاقبت به خيري او مي‌شود. بايد توجه داشت كه اگر خداوند عقوبت خطاي ما را در همين دنيا با سختي‌هاي دنيوي بدهد، معلوم مي‌شود ما را خيلي دوست دارد. چون با اين سختي گناه ما پاك شده و ما از غفلت در مي‌آييم و زمينه‌ توبه فراهم مي‌شود. گاهي برخي انسان‌ها فکر مي‌کنند سختي‌ها و مصيبت‌ها نشانه اين است که خداوند آنان را فراموش کرده، در حالي که اين اعتقاد درست نيست و خداوند مي‌خواهد ما را به خود نزديک کند. خوب است به ياد بياوريم که بهترين و برترين انسان‌ها که معصومين بودند در دنيا بسيار مصيبت ديدند، پس سختي‌ها دليل اين نيست که خداوند انسان را از نظر لطف خود دور کرده است. بنابراين اگر نگاهمان را به سختي‌ها عوض کنيم و آن را باعث کمال و قرب به خداوند ببينيم مي‌توانيم صبور باشيم. پس با كمي تمرين صبر را در خود ايجاد كنيم تا از مؤمنان باشيم و در دنيا و آخرت پيروز و سرافراز باشيم. در روايتي از امام صادق(ع) درباره‌ تفسير آيه قرآن كه مي‌‌فرمايد استعينوا بالصبر... آمده كه صبر در اينجا به معني روزه است و انسان هنگامي كه پيشامدي پيش مي‌آيد كه سختي دارد، بايد روزه بگيرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʁ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
Powered by TayaCMS