دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عدم توجه به خیر دیگران؟!‌

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم.
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
نویسنده: حسین راضی

نقد و بررسی لذت گرایی اپیکوری

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم. یکی دیگر از ایرادات و اشکالاتی که بر این مکتب وارد است تکیه و تاکید آن بر لذت شخصی است. به عبارت دیگر، این مکتب معیاری معقول و قابل دفاع برای موارد تعارض لذت شخصی یک فرد با لذتهای شخص یا اشخاص دیگر ارائه نمی‌دهد. توضیح آنکه، اگر بهره‌مندی از یک لذت شخصی متوقف بر الم و درد فرد یا افراد دیگر و یا محروم شدن آنان از لذت یا لذتهایی باشد، در آن صورت چه باید کرد؟ آیا باز هم باید بی توجه به دیگران، به دنبال افزایش خیر خود و بهره‌مندی از لذت شخصی خود باشیم؟ یا آنکه باید دیگران را بر خود مقدم داشته، احسان و ایثار را پیشه کنیم؟ آیا باید در چنین مواردی دیگر گزین باشیم یا آنکه همواره و همه جا خودگزینی را اختیار نماییم؟ ظاهراً پاسخ اپیکوریان به این سئوالات نیز این است که ما باید همواره و همه جا به دنبال خیر شخصی خود باشیم، که در این صورت باید بر بسیاری از ظلمها و جنایت‌ها مهر تایید زد. و یا دستکم، باید بر همه ظلمهایی که در جهت تامین نیازمندی‌ها و لذتهای طبیعی و ضروری صورت می‌گیرد، مهر تایید اخلاقی زد و فاعل آنها را تحسین و تشویق نمود. یعنی اگر تهیه لقمه نانی متوقف بر ضرر رساندن به دیگران و یا محروم کردن آنان از آن لذت باشد، از نظر اخلاقی هیچ گونه قبح و ایرادی ندارد. ‌

به هر حال، بر اساس این مکتب نمی‌توان هیچ ظلم و جور و جنایتی را از نظر اخلاقی محکوم دانست و یا دستکم آن دسته از ظلم و جنایتهایی که در جهت تامین لذتهای طبیعی ضروری باشد، از نظر اخلاقی نه تنها بد نیستند، بلکه باید مورد تحسین و تشویق نیز قرار گیرند. نیاز به توضیح ندارد که چنین قضاوت و چنین دیدگاهی هرگز نمی‌تواند مورد تایید هیچ انسان عاقلی قرار گیرد. زیرا آنچه که از نظر عقلای عالم به عنوان ارزش اخلاقی شناخته می‌شود، دستکم منحصر به کارها و لذایذ فردی و شخصی نیست. بسیاری از ارزشهای اخلاقی صرفا در جامعه و در ارتباط با دیگران معنا پیدا می‌کنند و به هیچ وجه پذیرفتنی نیست که کارهای اخلاقی را در کارهای فردی خلاصه کنیم. به هر حال، باید دیگران را هم به حساب آورد و در اینجاست که می‌بینیم گاهی لذت شخصی ما با لذت فرد یا افراد دیگر تزاحم پیدا می‌کند و باید برای گزینش هر کدام از آنها معیاری داشته باشیم و مکتب اپیکور برای این نوع از تزاحمات نیز هیچ معیار و ملاکی ارائه نمی‌دهد.‌

مقاله

نویسنده حسین راضی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

نمایش فیلم تگزاس در روزهای اخیر نشان می دهد که مسعود اطیابی تغییر بزرگی در رویه فیلمسازی خود داده است. او که پیش از این با فیلمی درباره حوادث هشتاد و هشت نشان داده بود که در فکر پرداختن به مسائل جدی و حرکت در راستای سینمای اجتماعی است، حالا با تگزاس به جریان فیلم های پرفروشی پیوسته که اتفاقا بر خلاف فیلم قبلی اش دچار موانع ممیزی و عدم مجوز اکران نشده و با توجه به فضای سینمای ایران، سود قابل توجه‌ی را به جیب تهیه کننده واریز می کند.
مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

هنوز و بعد از گذشت حدود سه ماه از جشنواره فیلم فجر(سی و ششم) و دیدن فیلم سینمایی مصادره ، طعم تلخ تماشای آن هم زمان با اکران های نوروزی و فروش بالای این فیلم ذایقه ام را می آزارد. مصادره را شاید بتوان اروتیک ترین فیلم سینمای ایران پس از انقلاب برشمرد. این فیلم به شدت بیمار است و گویا به جز شوخی های سخیف جنسی حتی با دستمایه کردن یک کودک یا نوجوان راهی برای خندان و شادکردن مخاطبانش ندارد.
گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

خجالت نکش، یک فیلم مفرح است. فرحبخشی این فیلم نه از شوخی ها و تکه کلام ها، بلکه به جهت دنیای درونی فیلم است. دنیایی که در آن کودکی متولد می شود و پیری و گذر سن، مانعی برای زایش نیست. در روستای کوچک و کم جمعیت مهمت اباد، 231 نفر زندگی می کنند و این فیلم به ما می گوید که این جمعیت چگونه به اندازه یک نفر بیشتر می شود.
خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

اگر تلاش فیلم خوک در این است که یک کمدی متفاوت در سینمای ایران باشد، باید گفت که در این کار موفق شده است. این فیلم توجهی به شوخی ها کلامی و متدوال در سینمای طنز ندارد. تا حد زیادی می کوشد که از مزیت های واقعیت استفاده کند و در مناسبات انسانی و روابط فردی آدم ها دخل و تصرفی نکند و همزمان از سوی دیگر پیروزمندانه از میدان واقعیت بیرون بیاید بدون آنکه هیچ باج و امتیازی به آنچه که ما واقعیت صدایش می کنیم داده باشد؛ خوک خود را در واقعیت محدود نمی کند.
فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

صحبت از انیمیشنی سینمایی است که در فرم، تکنیک و ارائه مفاهیم به استاندارهای جهانی نزدیک شده و سعی دارد به‌دور از شعار و کلیشه به یک مقطع تاریخی با رگه‌های دینی بپردازد و آغازکننده راهی جریان‌ساز برای صنعت سینمایی انیمیشن در ایران باشد.
Powered by TayaCMS