عذر بی‌حاصل در قيامت

زهرا اجلال

در روز قيامت عذرخواهي كردن و توبه و اظهار پشيماني هيچ فايده‌اي ندارد.

اى كسانى كه كافر شده‌ايد، امروز عذر نياوريد، در واقع به آنچه مى ‌كرديد كيفر مى‌‌يابيد.

در قيامت هر كس دعا كند مستجاب نمي‌شود؛ در قيامت هيچ كس به درد هيچ كس نخواهد خورد، در آنجا هر كس خودش تنها با اعمال خود مي‌ماند و شفاعت نيز در هر حالتي پذيرفته نيست!

در سوره روم آيه 57 نيز مي‌فرمايد: عده‌اي روز قيامت لب به عذرخواهي می‌گشایند اما بايد بدانيم كه عذرخواهي در روز قيامت سود و فايده‌اي نخواهد داشت هر چند كه عذرخواهي واقعي و با نيت اخلاص و خلوص باشد؛ زيرا در قيامت چشمان همگان به حقيقت چنان كه بايد و شايد روشن مي‌شود و هيچ مطلب پوشيده‌اي باقي نمي‌ماند. در آن حالت كه مجرمان، منافقان، كافران، مستكبران و ظالمان با عذاب‌هاي الهي رو‌به‌رو مي‌شوند از خداوند مي‌خواهند كه عذر ايشان را بپذيرد ولي خداوند بيان مي‌كند كه قيامت جاي عذرخواهي نيست. (توبه آيات 64 و 66 و جاثيه آيات 34 و 35 و نيز روم آيه 57 و غافر آيه 52 و 11 و 12) روزى خواهد آمد كه خداى متعال به مجرمين بفرمايد: «و آنها را اذن (سخن) گفتن نمى‌دهند، پس عذر نتوانند آورد (زيرا عذر ندارند)». (مرسلات: 36) در قيامت، به ما اجازه‌ عذرخواهى نخواهند داد، به مجرمين اجازه نمى‌دهند كه زبان به عذرخواهى باز كنند؛ آنجا جاى عذرخواهى نيست. اين ‌جا كه ميدان هست و اجازه داده شده است، اين ‌جا كه عذرخواهى براى ما درجه مى‌‌آفريند، گناهان را مى‌‌شويد و ما را پاك و نورانى مى‌‌كند، از خداى متعال عذرخواهى كنيم. اين‌جا كه فرصت هست، لطف خدا و نگاه محبّت الهى را متوجّه و شامل حال خود كنيم. (بقره: 152) مرا به ياد آوريد، تا من شما را به ياد آورم. در‌‌ همان لحظه‌اى كه شما دلتان را متوجّه خداى متعال و خدا را در دل خودتان حاضر مى‌كنيد و به ياد خدا مى‌‌افتيد، خداى متعال در‌‌ همان لحظه، چشم لطف و مهر و عطوفتش متوجّه شماست؛ دست لطف و بذل و بخشش او به سوى شما دراز است. خدا را به ياد خودمان بيندازيم، والّا روزى خواهد رسيد كه خطاب الهى به سمت گناهكاران مى‌آيد (سجده: 14).