دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آثار عزت نفس

No image
آثار عزت نفس

وسعت ديدى كه با پرورش روحيه بزرگوارى و كرامت نفس حاصل مى‌شود موجب مى‌گردد فرد آبرو و اعتبار و ارزش والايى براى خود قائل شود. هرگاه به چنين شخصى ضربه‌اى حقارت‌آميز وارد شد، عكس‌العمل و مقاومت نشان داده و هرگز تن به ذلت تحقير شخصيت خويش نمى‌دهد. رفتار خوب و كارهاى خير به‌طور طبيعى در انسان ايجاد احساس كرامت و ارزشمندى مى‌كند. طى شناخت ارزش‌هاى والا و انس با آنها، آدمى شخصيتى بالنده و سعه وجودى گسترده اى پيدا مى كند و به مرحله‌اى مى‌رسد كه فرد تنها در ارتباط با مبدأ آفرينش احساس آرامش و رضايتمندى و ارزشمندى مى‌نمايد و خود را كم‌كم به كانون عزت نزديك مى‌بيند. اين امر، گرايش به كارهاى خير را در انسان تقويت كرده و تحمل سختى‌ها و مشكلات را براى دستيابى به ارزش‌هاى متعالى سهل و ساده مى‌گرداند.از ديگر آثار و نشانه‌هاى عزت نفس به‌طور خلاصه مى‌توان به موارد زير اشاره كرد: 1. برخورد مثبت و خوشبينانه و پر انرژى با زندگى؛ 2. گرايش به تلاش براى انجام تجارت جديد؛ 3. احساس اعتماد به شايستگى‌هاى خود؛4. آگاهى و پذيرش واقع‌بينانه توانايىها و ضعف‌هاى نسبى خود؛ 5. توان ارزيابى بى‌طرفانه از اعمال خود؛ 6. بى نيازى از تشويق ديگران؛ 7. توانايى پذيرش انتقاد بدون اين كه دچار خشم و حالت تدافعى شود؛ 8. توانايى تحمل شكست بدون تسليم؛ 9. ارزش قائل شدن و احترام گذاشتن به خود؛ 10. ايجاد اين احساس كه خودش در كنترل زندگى نقش دارد نه ديگران؛11. رفتارى درست و منطقى توأم با پذيرش ديگران؛ 12. صداقت و راستگويى: سيدالشهدا(ع) فرمود: «الصِّدْقُ عِزٌّ والكِذْبُ عَجْز»؛ صداقت، بزرگوارى، دروغ، عجز و ناتوانى است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS