دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آدابی از عبودیت

از آداب عبودیت این است که جز قدرت حق ، قدرتی را نپذیرند، و جز ثنای حق و آنکه از اولیاء حق است ، ثنای کسی را نگویند. مابندگانی هستیم که هیچ نداریم و هیچ نیستیم و هر چه هست قدرت الهی است .
آدابی از عبودیت
آدابی از عبودیت

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

از آداب عبودیت این است که جز قدرت حق ، قدرتی را نپذیرند، و جز ثنای حق و آنکه از اولیاء حق است ، ثنای کسی را نگویند. مابندگانی هستیم که هیچ نداریم و هیچ نیستیم و هر چه هست قدرت الهی است ... همه چیز را از خدا بدانید ما بنده ضعیفی هستیم که هیچ نیستیم ، هرچه هست او هست و هرچه داریم از او داریم [1].(لذا) کسانی که با خدا باشند، توجه به خدا و ایمان به خدا داشته باشند، خداوند آنها را از تمام ظلمت ها، از تمام تاریکی ها خارج می کند و به حقیقت نور می رسند.ایمان به خدا نور است . ایمان به خدا باعث می شود که تمام تاریکی ها از پیش پای مؤ منین برداشته بشود، ایمان به خدا باعث می شود که مؤ منین در نور خدا غرق شوند. ظلمت های استبداد، ظلمت های اختناق ، ظلمت های وابستگی به غیر، ظلمت های ظلم ، مؤمنین از این ظلمت ها نجات پیدا می کنند. کسانی که به خدا توجه دارند و مقصد آن ها مقصدالهی است ، از تمام انواع ظلمات ، ظلمات مادی ، ظلمات معنوی نجات پیدا می کنند و در دریای نور غرق می شوند[2].

    منبع :
  • صحیفه نور ، حضرت امام خمینی (ره)
    پی نوشت:
  • [1] ‌.‌‌- ‌صحیفه‌ ‌نور،‌ ‌جلد‌ ‌‌8،‌ ‌صفحه‌ ‌‌195‌‌ ‌و‌ ‌‌196‌
  • [2] ‌.‌‌- ‌صحیفه‌ ‌نور،‌ ‌جلد‌ ‌‌6،‌ ‌ص‌ ‌‌91‌

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
الهى! به تو پناه مى برم

الهى! به تو پناه مى برم

رگهايم زده نشده، و به بدترين كردارم گرفتار نگشته ام، نه نسلم بريده شده، نه از دين برگشته ام، نه منكر پروردگارم هستم، نه از ايمانم دل نگرانم، نه عقلم دچار سرگردانى است، و نه به عذاب امم گذشته گرفتار گشته ام. صبح كردم در حالى كه
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS