دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

احترام به عالمان

No image
احترام به عالمان

احترام به عالمان

اربلى که مردى دانش دوست و فرهنگ پرور بود براى دانشمندان و عالمان عصر خویش احترام خاصّى قائل بوده است همچنان که به آرا و اندیشه هاى آنان توجّه مى کرد. او از تألیفات و آثار معاصرین خود بدون تعصّب و با رعایت ادب و اخلاق نام برده و مطلب نقل مى کند که از جمله آن ها مى توان به چند نمونه اشاره کرد:

1. تفسیر حافظ ابى محمّد عبدالرزّاق عزالدّین رسعنى حنبلى. میان وى و محدّث اربلى دوستى و پیوند عمیقى حاکم بوده است.

2. مطالب السّؤول. تألیف ابى سالم کمال الدّین محمّد بن طلحه شافعى.

3. تألیفات شیخ قطب الدّین راوندى استاد علماى عصر.

او همچنین در فقدان بزرگ مردان علم و ادب و فضیلت با سرودن اشعارى تأثر قلبى خود را اظهار مى نمود چنان که در رثاى نابغه دهر، خواجه نصیرالدّین طوسى و ملک عزالدّین عبدالعزیز بن جعفر قصیده اى سروده است:

وَ لَمّا قَضى عَبْدُالعَزیز بن جَعْفَر *** وَ اَرْدَفَهُ رَزْءُ النّصیر محمّد

هنگامى که به دنبال رحلت عبدالعزیز بن جعفر، خواجه نصیرالدّین طوسى از دنیا رفت.

جَزَعْتُ لِفُقْدانِ الاَخِلاّءِ وَ انْبَزَتْ *** شُؤونى کَمِرْفَضِّ الجَمانَ الْمُبَدَدِ

به خاطر از دست دادن این دوستان عزیز، گریه ها کردم و رشته کارهایم همانند دانه هاى مروارید که نخ آن ها پاره شده باشد، از هم گسست و پاره شده است.

وَ جاشَتْ اِلىَ النَّفْسِ جَزْعاً وَ لُوعَةً *** فَقُلتُ: تَعَزّى وَ اصْبِرى فَکانَ قَدِ([30])

و تمام وجودم را غم و اندوه فراگرفت و به نفس خود گفتم: بردبار و صبور باش و او آرام گرفت.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS