دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ادعاهای بیهوده ملاقات باحضرت ولی عصر خلاف ادب انتظار است

No image
ادعاهای بیهوده ملاقات باحضرت ولی عصر خلاف ادب انتظار است مهدویت: حجت الاسلام فاطمی نیا ادعاهای بیهوده ملاقات با امام زمان را خلاف ادب انتظار خواند و بر رعایت ادب حتی در بکارگیری نام آن حضرت تاکید کرد.
به گزارش خبرگزاری شبستان، حجت الاسلام و المسلمین عبدالله فاطمی نیا، استاد اخلاق حوزه و دانشگاه در نشست خبری جشنواره بین المللی آخرین منجی در جمع نمایندگان رسانه های خبری به اسناد و مدارک پیرامون مباحث مهدویت اشاره کرد و گفت: مسئله مهدویت به قدری روشن و واضح است که در آن شکی نیست.
وی مهدویت را مسئله ای بین الادیانی و بین المذاهبی خواند و بیان کرد: اهل سنت و شیعه در اصل مسئله مهدویت توافق دارند. بسیاری از علمای اهل سنت درباره مفهوم عام مهدویت اجماع دارند و فقط در معنای خاص و تطبیقی آن تفاوت نظر دارند.
حجت الاسلام و المسلمین فاطمی نیا به عقاید اهل تسنن درباره مهدویت اشاره کرد و گفت: شیعیان معتقدند امام زمان متولد شده و زنده است اما گروهی از علمای اهل تسنن در این مورد نظرات متفاوتی دارند.
وی از اینکه بسیاری از کتب اهل سنت پیرامون مباحث مهدویت دچار تحریف شده است، ابراز تاسف کرد و به برخی از این کتاب ها اشاره کرد.
این استاد اخلاق حوزه و دانشگاه عشق و علاقه شدید شیعیان به حضرت حجت (عج) را ناشی از عنایت خاص خداوند به آنها و دانست و گفت: شیعیان و اهل سنت به مسئله مهدویت علم دارند ولی شیعیان از نوعی هدایت خاصه خداوند بهره مند شده اند که این دلیل عشق و شور شیعیان نسبت به امام زمان (عج) است.
وی به امکان مشرف شدن خدمت حضرت ولی عصر (عج) در زمان غیبت اشاره کرد و ادعاهای بیهوده ملاقات یا تشرف خدمت حضرت ولی عصر (عج)را خلاف ادب انتظار خواند.
وی خاطر نشان کرد: حتی در بکارگیری نام مبارک امام زمان (عج) باید ادب رعایت شود. منتظر کسی است که به انتظارش ترتیب اثر دهد و در زمان غیبت ادب انتظار را رعایت کند.
شبستان
http://www.shabestan.ir/

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS