دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

الآداب الدینیه للخزانه المعینیه

No image
الآداب الدینیه للخزانه المعینیه

لآدابُ الدّیِنیَّهِ لِلْخِزانَهِ الْمُعینِیَّه، کتابی اخلاقی به زبان عربی نوشتة مفسر شیعی ایرانی ابوعلی فضل بن حسن طبرسی (469ـ 548 ق/1077ـ1154م). واژة «معینیّه» از آن رو در نامگذاری آن به کار رفته که مؤلّف آن را برای سلطان معین‌الدین ابونصر احمد بن فضل بن محمود گردآورده است.

کتاب دربارة آداب و سنّتها و اعمال و ادعیة زندگی روزانه بر پایة روایات وارده از امامان معصوم شیعی(ع) است، و دارای 14 باب در مسائلی از این دست: جامه پوشیدن، گرمابه رفتن، شانه کردن و آرایش و پیرایش موی، ناخن گرفتن و کارهایی مانند آن، نگریستن، شنیدن، خوردن، بازرگانی، زناشویی، زادن و پرورش نوزاد، خفتن و بیدار شدن، آداب دو حالت خواب و بیداری، مسافرت و آداب و ادعیة ختم کتاب. نویسنده در آغاز می‌گوید: کاری بهتر از این ندیدم که دست به تألیف کتابی بزنم حاوی فصلهایی دربارة آداب و ادعیه و اعمالی که با مراعات آنها، امید پاداش فراوان می‌رود. من این مطالب را از روایات اهل بیت علیهم‌السّلام (با حذف سندها) آوردم.
از این کتاب نسخه‌های خطی متعددی در کتابخانه‌های ایران موجود است: کتابخانة آستان قدس رضوی، کتابخانة دانشکده الهیّات دانشگاه تهران، کتابخانة مرکزی دانشگاه تهران و کتابخانة ملی. کتاب مکارم الاخلاق نوشته فرزند مؤلّف، مستدرک و متمّم این کتاب است.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS