دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:

«همانا امر (ولایت و امامت) ما سخت و شدید است که آن را جز ملک مقرب یا پیامبر مرسل یا بنده‌ای که خداوند قلبش را با ایمان امتحان کرده باشد، تاب نمی‌آورد» (بصائر الدرجات، ص 26)
امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:
امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:

قال الصادق (علیه السلام):

«إنَّ أمرنَا صَعبٌ مُستصعَبٌ، لایَحتَمِلُه إلَّا مَلَک مُقَّربُ أو نَبِیُّ مُرسَلٌ أو عَبدُ مُؤمِن إِمتَحَنَ اللهُ‌ قَلبَهُ للإیمانِ»

امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:

«همانا امر (ولایت و امامت) ما سخت و شدید است که آن را جز ملک مقرب یا پیامبر مرسل یا بنده‌ای که خداوند قلبش را با ایمان امتحان کرده باشد، تاب نمی‌آورد» (بصائر الدرجات، ص 26)

«تحمل ولایت و امامت»

ما تولد چنین امامی را جشن می‌گیریم، به امید آن که خود در این تولد، تولدی دیگری برسیم و از شکم عادت‌ها، تقلیدها، قالب‌ها، و غریزه‌ها، بیرون بیاییم و با تدبر و تفکر و تعقل خویش، به آزادی انسانی برسیم و در این آزادی، حاکمی را انتخاب کنیم که نور راه ما و حجت راه رفتن ما و امین استعدادهای ما و پناه و قلعه ما در این دزد بازار بی‌در و پنجره باشد، تولد چنین امامی اگر با جشنی همراه باشد، باید با جشن تولد دوباره ما باشد، که این امامت را جز پس از این تولد، نمی‌توانیم تحمل کنیم و این امام را جز با این دید وسیع و مترقی نمی‌توانیم، شیعه باشیم و دنبال کنیم؛ که گفته‌اند:

«إِنًّ أمرنَا صَعبُ مُتَصعَبٌ»

در این تولد است که عشق چنین امامی در تمام وجود تو می‌نشیند و در خون تو، و در دل تو جاری می‌گردد. نیاز او هم چون عطش، در هر سلول تو، سوز می‌گذارد و تمام وجودت را به التهاب می‌کشد. و این عشق است که باید به حرکت و عمل تبدیل شود تا میوه‌ای دیگر بیاورد؛ حرکتی مستمر و عملی مداوم، تا زمینه انتخاب فراهم شود و مهره‌ها ساخته شوند.

    منبع: صفایی حایری، تو می‌آیی، ص 72 – 73

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS