دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اهمیّت به نماز جماعت

No image
اهمیّت به نماز جماعت

اهمیّت به نماز جماعت

آیت الله مروارید نماز را محور سلوک و دعا و ذکر و ذکر را عمده ترین طریق تعالى مى دانست. بر نماز اوّل وقت، بسیار حساس و به جماعت مقید بود. این مسائل، از خطوط مهم در تربیت فرزندان و نوادگان وى به شمار مى رفت. و از معدود مسائلى بود که کمترین سستى در آن، او را به التهاب و عتاب مى آورد. در سلوک معنوى به ریاضت هاى خاص اساساً معتقد نبود و به شدّت از آنها پرهیز کرد و دیگران را نیز از این روش ها نهى مى کرد. او آیینه اى از سلوک جارى در زندگى و مراقبت و محاسبه، به جاى ریاضت کشى بود. اساساً روش وى در سیر الى الله، توجه به عظمت خداى متعال و تفکّر در نعمت هاى او، با محوریت نماز، دعا و ذکر بود.

به نوافل تأکید بسیار مى ورزیدچندان که در سال هاى پایان حیات نورانى خویش، نیمه شب، بارها از مقدار فاصله تا اذان صبح مى پرسیدتا مبادا وقت فضیلت مناجات و نماز شب از دست برود.

نماز جماعت وى به ترتیب در مدرسه میرزا جعفر، مسجد حاج هاشم و مسجد ملاّ حیدر، برگزار مى شد. این جماعت، به ویژه در نماز صبح، از دیرباز مورد استقبال مجاوران و زائران و محل اجتماع روحانیون و عالمان بوده است. بسیارى از بزرگان و ارباب معرفت، تشنگان حقایق معنوى را به شرکت در آن نماز جماعت روحانى و جان پرور توصیه مى کردند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS