دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

برندگان مسابقه دنیا

دنیا میدان مسابقات گوناگون است. برگزارکننده این مسابقات خداوند است.
برندگان مسابقه دنیا
برندگان مسابقه دنیا
نویسنده: علی اصغر پاکدل

دنیا میدان مسابقات گوناگون است. برگزارکننده این مسابقات خداوند است. موضوع مسابقه تقوا و پرهیز از هر پلشتی و پلیدی است. کسانی که وارد دنیا می‌شوند در میدانی قرار می‌گیرند که از هر سو با مشکلات عدیده ای مواجه می‌شوند. در تعابیر روایی از آن به میدانی پر از سنگلاخ یاد می‌شود که گام نهادن در آن سخت و دشوار است.

امیرمومنان علی(ع) در نهج البلاغه از پیامبر(ص) نقل می‌کند که آن حضرت فرمود:

فان رسول الله(ص) کان یقول ان الجنه حفت بالمکاره و ان النار حفت بالشهوات

بهشت با ناخوشایندها و دوزخ با خوشایندها در برگرفته و پیچیده شده است. پس راه رسیدن به دوزخ تنها همراهی با هر تکانی است که هواهای نفسانی و وسوسه‌های شیطانی می‌دهند، چرا که به سادگی در آتش دوزخ سقوط می‌کنیم ولی بهشت با سختی به دست می‌آید چون باید مراقب باشیم که تکان‌ها ما را ساقط نکند. پس انسان در چنین میدان مسابقه‌ای وارد شده است.

در آیات قرآنی از این میدان مسابقه به دوزخی یاد می‌شود که همه را فراگرفته است و انسان‌ها می‌بایست در هر گامی که بر می‌دارند به دقت مواظب باشند که درست بردارند و مراقب باشند تا در حفره ای از حفره‌های دوزخ نیفتند. (آل عمران، آیه 103، مریم، آیه 17)

جایگاه تقوا

در این مسابقه تنها کسانی پیروز و سربلند بیرون می‌آیند که بتوانند ایمان خود را حفظ کنند و اجازه ندهند تا تکان‌های درونی وسوسه نفس و تکان‌های بیرونی شیطان آنها را در چاهی از چاه‌های مسیر نیندازد. تنها کاری که هر انسانی باید انجام دهد این است که خود را در روی پل حفظ کند و استقامت ورزد و استوار گام بردارد و از تکان‌ها خود را نگه دارد. بنابراین که به این عمل، تقوا می‌گویند که چیزی جز پرهیزگاری نیست.

خداوند به صراحت می‌فرماید که در مسابقه دنیا تنها کسانی پیروز و برنده می‌شوند که پرهیزگاری پیشه کنند و خود را در روی پل و صراطی که در دوزخ است از تکان‌های شدید نگه دارند:

«کل نفس ذائقه الموت و انما توفون اجورکم یوم القیامه فمن زحزح عن النار و ادخل الجنه فقد فاز و ما الحیاه الدنیا الامتاع الغرور»

هر جانداری چشنده طعم مرگ است، و همانا روز رستاخیز، پاداش هایتان به طور کامل به شما داده می‌شود. پس هر که را از آتش به دور دارند و در بهشت درآورند قطعا کامیاب شده و زندگی دنیا جز مایه فریب نیست. (آل عمران، آیه 581)

امیرمومنان علی(ع) می‌فرماید:

«و اعلموا انه ما من طاعه الله شیء الا یاتی فی کره و ما من معصیه الله شیء الا یاتی فی شهوه فرحم الله امرا انزع عن شهوته و قمع هوی نفسه فان هذه النفس ابعد شیء منزعا و انها لاتزال تنزع الی معصیه فی هوی»

آگاه باشید! هیچ طاعتی نیست جز اینکه طبع انسان از انجام آن ناراحت است و هیچ کدام از گناهان و معاصی یافت نمی‌شود جز اینکه با تمایلات و غرائز حیوانی انسان سازگار است! پس رحمت خداوند بر کسی باد که از شهواتش خودداری کند و هوسهای سرکش نفس را ریشه کن سازد، زیرا مشکل‌ترین کار، جلوگیری از همین نفس سرکش است که همیشه میل به معصیت و گناه دارد.

بنابراین انسان می‌تواند با پرهیزگاری در میدان مسابقه ای که روح آتش دوزخ و روی پل صراط مستقیم انجام می‌گیرد به سلامت بگذرد و از آن سو وارد بهشت شود و به عنوان برنده دست راست خود را بلند کند و با خوشحالی از دست امیرمومنان علی(ع) که میزان و داور این مسابقه است جام کوثر را بگیرد و دست در دست آن حضرت(ع) شادی کند و جایزه خویش را دریافت نماید.

مقاله

نویسنده علی اصغر پاکدل

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS