دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آقا جمال الدین محمد خوانساری

No image
تدریس آقا جمال الدین محمد خوانساری

در حوزه تدریس

آقا جمال بعد از فراگیرى علوم و فنون مختلف عصر خویش، در مدت کوتاهى به عنوان مدرس برجسته شناخته شد و در حوزه علمیّه اصفهان، به تدریس پرداخت. این دانشمند بزرگ ایرانى چون در اکثر رشته هاى علوم متنوع عصر، همچون: فقه، اصول، فلسفه، تفسیر، علوم ریاضى، شعر و ادب، عقاید و کلام تسلّط وافر داشت، در همه زمینه ها به تدریس پرداخت. میرزا محمّد طاهر نصر آبادى در تذکره خویش مى نویسد:

«آقا جمال که اَلْوَلَدُ سِرُّاَبیهِ درباره ایشان صادق است، به مدرسه مذکور هر روز مى آیند و طالب علمانِ ]دانشجویان[ مدرسه جدّه صاحبقرانى و سایر مدارس مستفید مى شوند.»([11])

صاحب روضات الجنّات ضمن ستایش از شخصیت علمى و اجتماعى این فقیه فرزانه، آورده است:

«آقا جمال در روزگار خود ریاست تدریس را به عهده داشت واز برکات انفاس قدسى او گروهى از فضلاء و دانشمندان برجسته به عالى ترین مقامات علمى و معنوى نایل آمدند.»([12])

او که استادى خوش طبع، مجتهدى جلیل القدر و اندیشمندى متنفذ بود، لحظه اى از اشتغال به علم غافل نبود. وى شاگردان خویش را دائماً به درس و کسب فضایل تشویق مى نمود و به آنان مى گفت: «عزیزان من! شما خیال نکنید در این زمان عالمى خوش فهم، هوشمند، تیزبین و خوش قلم مانند آقا جمال نیست! نه، شما هر کدام در سایه پشتکار و اشتغالِ مداوم به تحصیل، از آقا جمال کمتر نیستید. بلى، شما مثل او گرفتار اشتغالات علمى و اجتماعى نیستید.»([13])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS