دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله عبدالکریم حق شناس

No image
تدریس آیت الله عبدالکریم حق شناس

وى ضمن تربیت مردم و امامت جماعت در مسجد امین الدوله در مدرسه سپهسالار قدیم تدریس مى کرد. در آن زمان متولى مدرسه ـ طبق وقفنامه ـ مى بایست جامع منقول و معقول باشد ـ استاد مهدى حائرى (ره) بود. آن مرحوم به علت سفر به خارج از کشور تولیت مدرسه را به آیت الله حق شناس سپرد.[13] آشنایى این دو به درس اسفار امام برمى گشت، لذا وى مقام علمى آیت الله حق شناس را به خوبى مى دانست. آقاى حق شناس پس از قبول تولیت مدرسه سپهسالار به تدریس کفایه و مکاسب و سپس درس خارج پرداخت. از شاگردان برجسته او مى توان به حضرات آیات: امامى کاشانى، سید محسن خرازى، رضا استادى و حجج اسلام: سید عباس قائم مقامى، محمد على جاودان، عبدالحسین حائرى و... اشاره کرد.

با شروع انقلاب اسلامى و تشکیل حکومت اسلامى جوانان تهرانى براى فراگیرى دروس دینى به حوزه ها شتافتند. تعداد فراوانى از این جوانان درس آقاى حق شناس ـ جامع اخلاق ـ را برگزیدند. ایشان هم شروع به تدریس مقدمات براى آنها کردند و پس از مدّتى محل تدریس را به دلایلى از مدرسه سپهسالار به مسجد امین الدوله منتقل کرد، نمودند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

عبدالکریم حق شناس

عبدالکریم حق شناس

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS