تدریس ابن ابی سهل اسماعیل نوبختی

شاگردان

طیف وسیعى از دانش پژوهان از محضر وى کسب فیض کردند. ولى تاریخ نگاران مشخصاً به نام شش نفر اشاره کرده اند که عبارتند از:

1ـ على بن اسماعیل بن على نوبختى: فرزند ابوسهل

2ـ مظفّر بن محمد بلخى خراسانى مکنّى به ابوالجیش(م: 367ق): استاد شیخ مفید بود. در منزلت او گفته اند: «شاعرى توانمند و مشهور، عالى مقام و عارف به اخبار اهل بیت و مؤلّف کتابهاى فراوانى بود.»^[20]

3ـ ابوعلى حسین بن قاسم کوکبى کاتب (م:327)^[21]: وى به اخبار علاقه وافرى داشت و اهل شعر و شاعرى هم بود، خطیب بغدادى درباره اش مى گوید: من از او جز نیکى ندیده ام.^[22]

4ـ محمد بن یحیى صولى،^[23] ذهبى مى نویسد: او اهل بغداد و یکى از دانشمندان ادیب و محدّث عالى مقام و در شعر و تاریخ داراى مهارت ویژه است وى در تألیف کتاب برجستگى خاصى داشت و جدّش «صول» از پادشاهان جرجان ـ گرگان ـ بود.^[24]

5ـ محمد بن بشر ـ یابشیرـ سوسنجردى:^[25]سوسنجرد از حومه شعر بغداد بود. او معروف به حمدونى از قبیله آل حمدون بغداد است. وى یکى از برجسته ترین چهره هاى کلامى امامیه، سخنورى بزرگ و داراى اعتقادى درست بود و پنجاه مرتبه پاى پیاده به زیارت خانه خدا رفت. وى تألیفات فراوانى در مسئله امامت دارد.^[26]

6ـ ابوالحسین على بن عبدالله بن وصیف(م:366ق)^[27] وى به صفیر معروف بود. از فرزانگان دانش کلام و از برازنده ترین شاعران خاندان عصمت است و مرثیه ها و اشعار سوزناک او در رثاى حضرت سید الشهداء(علیه السلام) از شهرت فراوانى برخوردار است.^[28]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه