دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس جهانگیر قشقایی

No image
تدریس جهانگیر قشقایی

بر کرسى تدریس

آیت الله جهانگیرخان قشقایى در علوم نقلى و عقلى، به ویژه در حکمت به مرحله کمال رسید و در مدرسه صدر([25]) به تدریس پرداخت. بزرگان از اهل علم و ادب براى استفاده از مکتب متعالى وى شتافتند.

حکیم قشقایى گاه در شبستان مسجد جارچى([26]) تدریس مى کرد.([27])

او روزهاى پنجشنبه و جمعه، به تدریس ریاضى و هیئت مى پرداخت. وى گاهى به تدریس نهج البلاغه مى پرداخت و آن را با حکمت، تحلیل مى کرد.([28]) نزدیک به 130 نفر در درس شرح منظومه وى شرکت مى کردند.([29])

وى سطوح مختلف دروس حوزوى ـ حتى رتبه عالى درس خارج را ـ تدریس مى کرد.

او کتاب هاى اسفار و شفا و شرح منظومه را با بیانى شیوا تدریس مى نمود.([30])

آیت الله سید ابوالحسن اصفهانى در درس خارج او شرکت کرده بود.([31])

آیت الله بروجردى فرمود: «ما در زمان جوانى، در حوزه علمیّه اصفهان نزد مرحوم جهانگیرخان، اسفار مى خواندیم ولى مخفیانه. چند نفر بودیم و خفیةً به درس ایشان مى رفتیم.([32])

حکیم قشقایى جزو نامدارترین مدرّسان حوزه علمیّه تهران بود. «در مدرسه سپهسالار تهران شهرت بود که در مدرسه صدر اصفهان، دو نفر فاضل معمّر بى نظیر ایران، آخوند ملاّ محمّد کاشى و جهانگیرخان قشقایى هستند.»([33])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS