دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تواضع و اخلاص

No image
تواضع و اخلاص

تواضع و اخلاص

از دیگر ویژگیهاى ایشان تواضع بسیار و هـمه جانبه اى بـود که از خـود نشـان مى داد در خانه، مدرسه و خیابان هر کسى را که مى دید - چه کوچک و چه بزرگ - احترام مى کرد در نزد علما و از بین آنان بویژه در حضور کسانى که با حدیث و اخبار اهل بیت(علیهم السلام)سرو کار داشتند، اوج فروتنى و تواضع را به نمایش مى گذارد هیچ گاه در مجالسى که وارد مى شد در صدر نمى نشست و هرگز خود را بر دیگران مقدم نمى داشت وى از خودستایى و خودپسندى بشدت احتراز مى کرد و به هیچ وجه غرور نداشت محدث قمى حدیث اخلاص بود و آیه زهد مسیرى که مى رفت اگر کوچکترین شبهه اى در دلش رخنه مى کرد که قدمش براى خدا نیست یا وسوسه اى قلبش را مى لرزاند بدون هیچ تأمل، از آنجا باز مى گشت نقل است «در یکى از سالها مرد نیکوکارى از محدث قمى خواهش مى کند که قبول کند بانى مجلس محدث شود و تعهد مى کند که مبلغ پنجاه دینار عراقى به ایشان تقدیم کند در آن موقع هزینه محدث در هر ماه سه دینار بوده است محدث قمى مى گوید: «مـن براى امـام حسین(علیه السلام) منبر مى روم نه براى دیگرى و بدین گونه آن وجه را نپذیرفت» امر به معروف و نهى از منکر دیگر ویژگى حدیث اخلاص بود او خود هرگز گرد گناه نمى گشت و در ذهنش هم فکر گناه را جاى نمى داد از منکرات ناراحـت مى شد و دیگران را از ارتکاب آن باز مى داشت کسى جرأت غیبت در محضر او نداشتو از دروغ گفتن ناراحت مى شد([9][9])

در یک کلام محدث قمى آنچه مى گفت با آنچه عمل مى کرد و آنچه مردم از رفتار و کردارش درک مى کردند یکى بود از این رو سخنش در دل شنوندگان اثر شگرف داشت

آنانى که در درس اخلاق و نصایح او شرکت مى جستند و گوش و جان به این سروش اخلاص فرا مى دادند نقل مى کنند که سخنان نافذ او چنان بود که آدمى را از گناهان و پندارهاى بد دور مى ساخت و متوجه خدا و عبادت مى کرد

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS