دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خود سازی یک ضرورت اخلاقی

گیرم که امید به پاداش و ترس از کیفر در میان نباشد، آیا باید به مکارم اخلاق پشت کنید؟!
خود سازی یک ضرورت اخلاقی
خود سازی یک ضرورت اخلاقی

خود سازی یک ضرورت اخلاقی

قال علی(ع): «فَهَبْ أنّهُ لاثَوابَ یُرجی و لاعِقابَ یُتَّقی، أفَتَزْهَدونَ فی مَکارِمِ الأخْلاقِ؟!» (میزان الحکمه، ج3، حدیث5269)

در روایات تهذیب و خودسازی و مبارزه با نفس به عنوان برترین و بالاترین جهادها معرفی شده است:

«خیر الجهادِ جهاد النفس»[1]

«برترین جهادها جهاد با نفس است.»

حضرت علی(ع) کسی را که با خواهشهای نفسانی خود مبارزه کرده و تقوی و پرهیزگاری را سرلوحه‌ی زندگی خود قرار داد ستایش کرده و می‌فرمایند:

«طوبی لمَن عَصَی فرعَونَ هَوَاهُ و أطَاعَ موسَی تَقوَاهُ أو عَقلَه»[2]

«خوشا به حال کسی که با فرعون نفس و هوا و هوس خود به مخالفت برخاست و از موسای تقوا یا عقل خود پیروی کرد.»

بی‌تردید هدف بعثت انبیاء دستیابی انسان به کمالات والای انسانی است تا انسان بتواند به واسطه تهذیب و خودسازی و دستیابی به این کمالات به مقام قرب خداوند راه یابد.

و لذا پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) هدف از بعثت خود را اتمام مکارم اخلاق معرفی کرده و می‌فرمایند:

«إنّما بُعِثتُ لأتَمِّمَ مکارمَ الأخلاقِ»

«من مبعوث شده‌ام تا مکارم اخلاق را تمام کنم.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS