دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سیر و سلوک عرفانى

No image
سیر و سلوک عرفانى

سیر و سلوک عرفانى

آیت الله سید محمد صدر در کنار پیشرفتهاى علمى و فقهى به تهذیب نفس و سیر و سلوک معنوى نیز توجه داشت. وى براى درک معارف الاهى و علم و اخلاق و سیر و سلوک عرفانى، از محضر یکى از کسبه هاى نجف به نام حاج عبد الزّهره گرعاوى([13]) استفاده مى کرد. سید محمد به او خیلى عشق مى ورزید و وى را در شمار استادانش ذکر مى کرد. این امر در میان عالمان کمتر سابقه دارد تعجب بعضى را برانگیخت به طورى که شخصى از آیت الله صدر سوال کرد: چگونه یک کاسب، استاد عالم حوزه مى شود؟ ایشان جواب دادند:

«روایتى نقل شده که خداوند اولیایش را میان بندگانش مخفى مى کند. زیرا میزان نزدیکى به خدا، بستگى به مقدار علم انسان ندارد بلکه منوط به خود سازى، صفا و فهم انسان، حقیقت بندگى خدا و ذوب شدن در آن است و این براى همه کس حاصل نمى شود مگرکسى که خدا براى او شایسته ببیند، خواه عالم و خواه کاسب.»([14])

استاد عرفان شهید صدر حاج عبد الزّهره گرعاوى در سال 1400 هـ .ق. از دنیا رفت. سید محمد در فراقش بسیار اندوهگین شد. وى تا آخر عمر، سیر و سلوک عرفانى را ترک نکرد.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS