دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ظلمت خودبینی

ما الان در یک چاهی واقع شده ایم ، در یک ظلمتی واقع شده ایم ، که بالاترین ظلمت ها است و آن ظلمت انانیت است و اگر چنانچه از این ظلمت خارج نشویم از این چاه خارج نشویم و از انانیت بیرون نرویم از این توجه به خود و خودخواهی و اینکه دیگران را هیچ و خود را همه چیز بدانیم الهی نخواهیم شد
ظلمت خودبینی
ظلمت خودبینی

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

ما الان در یک چاهی واقع شده ایم ، در یک ظلمتی واقع شده ایم ، که بالاترین ظلمت ها است و آن ظلمت انانیت است و اگر چنانچه از این ظلمت خارج نشویم از این چاه خارج نشویم و از انانیت بیرون نرویم از این توجه به خود و خودخواهی و اینکه دیگران را هیچ و خود را همه چیز بدانیم الهی نخواهیم شد هرچه طرح بشود آن هم تا به نفع خودش است واقعا قبول می کند، اگر به نفع خودش نباشد حق هم باشد قبول نمی کند، یک چیزی برای این باشد فورا باورش می آید اگر به ضدش باشد اصلا به این زودی ها باورش نمی آید. اینها همه انانیت است همه گرفتاری های ما و همه گرفتاری های شما و همه گرفتاری بشر از همین جاست ، نزاع سر خودخواهی است ، نزاع سر این است که من به طرف خودم می کشم و شما هم به طرف خودتان ، مادامی که اینطور هست ، الهیت در کار نیست ، همان پرستش نفس است ، حالا که می تواند از این خارج بشود؟... اول باید از این بیت خارج شد اول قدم این است که انسان قیام کند، قیام لله ، بیدار بشود، خواب نباشد مثل ما، ما الان خوابیم در صورت بیدار، بیدار حیوانی است و خواب انسانی ، ما خوابیم همه الان خوابیم وقتی که موت حاصل شد آن وقت تنبه پیدا می شود که چه هیاهو بوده است ؟... خدا کند که موفق بشویم برای اینکه از این چاه بیرون برویم و تبعیت کنیم ، از اولیای خدا برای اینکه آنها از این مهلکه نجات پیدا کرده اند و خارج شده ایم[1].

    منبع :
  • تفسیرسوره حمد نوشته حضرت امام خمینی (ره)
    پی نوشت:
  • [1] -تفسیر سوره حمد، ص 31، 32، 34، 37

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS