دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فرازى از فروتنى

No image
فرازى از فروتنى

فرازى از فروتنى

از نمونه هاى تواضع این دانشمند برخورد احترام آمیز با شاگردان است. وقتى تشخیص مى داد طلاب نظر درستى دارند، از اعلام راى اجتناب مى کرد یا آن را تغییر مى داد. یکى از شاگردان برجسته اش در حوالى تیمچه چهاردرى با بزازى آشنا شد و ساعاتى از روز را در دکان وى مى گذراند. دوستى بزاز یک پارچه ده را از نیاکانش به ارث برده بود، ولى بعدها شخصى مدعى مالکیت روستا شد و نزد آخوند ملاعلى اقامه دعوا کرد. آخوند مالک اصلى را محکوم کرده، اما حکمى صادر نکرده بود.

روزى مالک دلتنگ نزد بزاز آمد و ناله و افغان سر داد که ملکم از دستم رفت. بزاز پرسید: چگونه؟ او در جواب گفت: فاضل قزوینى طبق آیه اى که خوانده اند، مرا محکوم ساخته است. بزاز گفت: من دوستى ملا دارم که به مغازه ام مى آید و از شاگردان اوست. صبر کن مسئله را با او در میان مى نهم. او گفت: در این شهر کسى نیست که بتواند در برابر آخوند عرض اندام کند. چندى بعد بزاز آن روحانى را از این ماجرا باخبر کرد. او هم پرسید: آیا در این باره حکمى صادر شده است؟ بزاز گفت: خیر. شاگرد گفت: صبح زود نزد آقا بروید و عرض کنید شما به موجب فلان دلیل، حکم به محکومیت داده اید، لطفاً چند سطر از فلان کتاب را مرور و سپس حکم نهایى را صادر کنید.

فرداى آن روز مالک ده به حضور فاضل قزوینى رفت و سخن آن روحانى فاضل را بازگو کرد. ایشان پس از ملاحظه مدرک پرسید: چه کسى این سخن را به شما یادآور شده است؟ گفت: یک ملا که با دوستم آشناست. آخوند گفت: او مجتهد جامع الشرایط است! سپس از مسکن او پرسید. مالک گفت: در مسجد سکونت دارد.

بالاخره مرحوم قزوینى حکم را به نفع وى تغییر داد و گفت: زیارت ایشان بر ما واجب است. وقتى با آن روحانى دیدار کرد، فهمید شاگرد خودش است! وى از اینکه شاگردش همتاى استادش شده است استقبال کرد و به حمایت و ترویج از وى پرداخت.[26]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS