دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های اجتماعی میرزا محمّد تهرانی

No image
فعالیت های اجتماعی میرزا محمّد تهرانی

خدمات فرهنگى و اجتماعى

میرزا محمد تهرانى براى اقامه نماز تلاش فراوانى داشت و همواره در یک ناحیه از رواق حرم امامین عسکریین(علیهما السلام) نماز جماعت اقامه مى کرد.[28] روزهاى پنج شنبه بر منبر مى رفت و به موعظه و بیان معارف مى پرداخت. در برپایى مراسم مذهبى و اقامه شعائر دینى همت بسیار والایى داشت، عزادارى عاشوراى حسینى که در حسینیه میرزاى شیرازى در سامرا بر پا مى شد و خود شخصاً، با قباى سیاه، در تمام مراسم شرکت مى کرد. صبح هر جمعه نیز در بیرونى منزل خود روضه خوانى داشت. در این مراسم فرزند بزرگ ایشان میرزا نجم الدین از روى دستخط خود سخنرانى مى کرد و مداحان و خطبایى که براى زیارت مى آمدند، بر فراز منبر به اداى مراسم مى پرداختند.

میرزا در میان بزرگان قبائل سنّى موقعیت خاصى داشت، لذا خانه اش مرکز حل بسیارى از اختلافات مردم بود. آنان در عید فطر و قربان براى تبریک عید به منزلش مى آمدند و فرزندان میرزا هم به رسم تبریک عید در بیرونیهاى شیخهاى عشایر سامرا شرکت مى کردند و این همان سیاستى بود که میرزا محمد تهرانى از سیاست میرزاى بزرگ در برخورد با سران سنى شهر آموخته بود.[29]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS