دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال ابو عبدالله (علیه‌السلام):«ایّاک ان تّنْصِبَ رَجُلاً دوُنَ الحُجَّهِ فتصدِّقَهُ فی کُلِّ ما قالَ»

«بپرهیز از اینکه بدون دلیل کسی را برای خود برگزینی و بدون چون و چرا تمام گفته‌های او را تصدیق نمائی» (بحار، ج 1، ص 90)
قال ابو عبدالله (علیه‌السلام):«ایّاک ان تّنْصِبَ رَجُلاً دوُنَ الحُجَّهِ فتصدِّقَهُ فی کُلِّ ما قالَ»
قال ابو عبدالله (علیه‌السلام):«ایّاک ان تّنْصِبَ رَجُلاً دوُنَ الحُجَّهِ فتصدِّقَهُ فی کُلِّ ما قالَ»

قال ابو عبدالله (علیه‌السلام):

«ایّاک ان تّنْصِبَ رَجُلاً دوُنَ الحُجَّهِ فتصدِّقَهُ فی کُلِّ ما قالَ» (بحار، ج 1، ص 90)

امام صادق علیه‌السلام فرموده است:

«بپرهیز از اینکه بدون دلیل کسی را برای خود برگزینی و بدون چون و چرا تمام گفته‌های او را تصدیق نمائی»

توضیح:

اثر مفید تقلید آن است که هر نسلی مجموعۀ معلومات و تجربیات نسل‌های گذشته را فرا گیرد، یا هر فردی طرز رفتار و گفتار دیگران را سرمشق خود قرار دهد و با پیروی از روش‌های سنجیده و آزمودۀ آنان، موجبات رفاه و آسایش خویش را فراهم آورد.

اثر مخالفت با تقلید آن است که آدمی درهای ترقی و تعالی را به روی خود نبندد و خویشتن را در محدودۀ تقلید دیگران زندانی ننماید و احیاناً با پیروی بی‌قید و شرط از آنان اشتباهاتشان را تکرار نکند، بلکه همواره عقل و فکر خود را در بررسی روش‌های دیگران بکار اندازد و از نیروی ابتکار خویش استفاده کند و در مسیر تعالی و تکامل قدم بردارد و راههای تازه‌ای را به روی خود بگشاید.

در اسلام تقلید و مخالفت با تقلید، بر معیار عقل اندازه‌گیری شده است و خداوند بشارت می‌دهد که پیروزی و سعادت نصیب کسانی است که به سخنان دیگران گوش فرا دارند و تنها از آن‌چه خوب و پسندیده است پیروی نمایند نه آن که بدون سنجش عقلی از گفتار و رفتار دیگران کورکورانه تقلید نمایند. عاقل کسی است که در تقلید از مردان تحصیل کرده نیز، جانب عقل و درایت را مراعات کند و از پیروی بی‌قید و شرط بپرهیزد تا از ضررهای محتصل مصون بماند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS