قال الامام علی (علیه‌السلام):«إِنْ کنتم للنَجاةِ طالبین فَارفَضُوا الغفلَة واللَهْوَ وَالْزَمُوا الِجهادَ والجِدَّ»

قال الامام علی (علیه‌السلام):

«إِنْ کنتم للنَجاةِ طالبین فَارفَضُوا الغفلَة واللَهْوَ وَالْزَمُوا الِجهادَ والجِدَّ» (غررالحکم، ص 277)

امام علی علیه‌السلام فرمودند:

«اگر طالب نجات و رستگاری هستید بی‌خبری و کارهای بیهوده را ترک کنید و پیوسته ملازم کوشش و تلاش باشید»

توضیح:

موفقیت انسان در هر عرصه‌ای، مرهون تلاش و کوشش اوست. کسانی که بدون کار و تلاش، آرزوی رسیدن به موقعیت‌های والای علمی وعملی را دارند، قطعاً این آرزو را جامعه عمل نخواهند پوشید و بعد از مدتی، در حسرت وقت‌های از دست رفته، خواهند نشست.

به تعبیر این روایت زیبا، نجات (موفقیت) در سایه جدّیت و کوشش خستگی ناپذیر محقق می‌شود کسی که می‌خواهد از جهل و نادانی نجات یابد، باید در عرصۀ تحصیل علم تلاش کند. کسی که می‌خواهد برای خود مال و ثروت جمع کند و از فقر و تهیدستی نجات یابد، باید در راه بدست آوردن مال و ثروت کوشش کند. همچنین کسی که می‌خواهد از رذایل اخلاقی نجات یابد و به درجات والای انسانیت برسد نیازمند مجاهدۀ دائمی با هواهای نفس و اخلاق رذیله است.