دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال الصادق (علیه السلام): «مَنْ کَفَّ غَضَبَه عَنِ النّاس کفَّ اللهُ عَنْهُ عَذابَ یَومِ القیامَة»

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هر که خشم خود را از مردم بازدارد؛ خدا عذاب روز قیامت را از او بازدارد»(شرح اصول کافی، ج 5، ص 206)
قال الصادق (علیه السلام): «مَنْ کَفَّ غَضَبَه عَنِ النّاس کفَّ اللهُ عَنْهُ عَذابَ یَومِ القیامَة»
قال الصادق (علیه السلام): «مَنْ کَفَّ غَضَبَه عَنِ النّاس کفَّ اللهُ عَنْهُ عَذابَ یَومِ القیامَة»

قال الصادق (علیه السلام):

«مَنْ کَفَّ غَضَبَه عَنِ النّاس کفَّ اللهُ عَنْهُ عَذابَ یَومِ القیامَة»

(شرح اصول کافی، ج 5، ص 206)

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«هر که خشم خود را از مردم بازدارد؛ خدا عذاب روز قیامت را از او بازدارد»

توضیح:

«پاداش فرو خوردن خشم»

در شرح حدیث فوق از علّامه مجلسی (ره) نقل شده که «مَن کفّ نفسه عن اعراض الناس» یعنی خود را از آبرو ریزی مردم به سبب غیبت و بهتان و دشنام و پرده‌دری از عیوب آنان و امثال آن، باز دارد.

انسان نباید خشم کند و اگر به خشم آمد، نباید او را ادامه دهد. بلکه باید زود آن را درمان نمود. زیرا اگر خشم ادامه پیدا کرد، بسا مایۀ کاری شود که پشیمانی بعدی سودی نداشته باشد. چه بسا ادامه خشم موجب نهادینه شدن آن در جان انسان شود و انسان را به دوزخ کشاند.

    منبع: شرح اصول کافی، محمد باقر کمره ای، ج 5، ص 636.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS