دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»

امام علی(علیه السلام) فرمود: «روزه ی جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید» (غرر الحکم و درر الکلم، ج‌1، ص ‌416)
قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»
قال علی (علیه السلام) :«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ»

قال علی(علیه السلام):

«صوم اٌلنفس إمساک اُلحواسّ اُلخمس عن سائر اٌلمَآثم و خلوّ اُلقلب مِن جمیع أسباب اُلشرّ» (غرر الحکم و درر الکلم، ج‌1، ص ‌416)

امام علی(علیه السلام) فرمود:

«روزه جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید»

توضیح:

«روزه جان»

یک طبیب روسی براساس تجربیات و بدعت، بحث «روزه درمانی‌» را مطرح کرد و روزه درمانی هم نمود؛ ولی مسلمانان از منابع و مبانی بزرگ اسلامی چنین استفاده‌هایی را نبردند و از غریبه‌ها، سبقت نگرفتند! آیا از کلام زیبای حضرت امیر (ع) «روزه درمانی و درمان هر بیماری‌» بدست نمی‌آید؟ ! معنای دقیق و عمیق این حدیث نورانی چه می‌تواند باشد؟

علی(علیه السلام)می فرمایند:

«روزه جان، خودداری کردن حواس پنجگانه از باقیمانده گناهان است و خلوت و آسوده ماندن دل از تمام اسباب پلید»

اگر «جان‌» انسان روزه باشد، حواس پنجگانه، برای همیشه حواسش جمع خواهد بود و به سوی پلیدیها و زشتیها، پا نخواهد نهاد .

آیا با عمل به این حدیث زیبا تمام بیماریهای روانی و فراروانی درمان نمی‌گردد؟! آیا در صورت عمل به اینگونه روایات، جوامع انسانی به مدینه فاضله تبدیل نمی‌گردد؟ !

    منبع: برگرفته از مقاله "روزه درمانی در کلام امام علی(ع)" نوشته "اصغر بابایی"(مجله پاسدار اسلام ش 228)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS