دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال علی (علیه‌السلام): «ما اَصْعَبَ اکتِسابَ الْفَضائِلِ واَیْسَرَ اِتْلافَها»

حضرت علی (علیه‌السلام) فرمود: «چه سخت است تحصیل صفات پسندیده و فضائل اخلاقی و چه آسان است نابود ساختن خلقیّات پسندیده و بر باد دادن آنها» (شرح ابن ابی الحدید، ج 20، ص 259، کلمه 38)
قال علی (علیه‌السلام): «ما اَصْعَبَ اکتِسابَ الْفَضائِلِ واَیْسَرَ اِتْلافَها»
قال علی (علیه‌السلام): «ما اَصْعَبَ اکتِسابَ الْفَضائِلِ واَیْسَرَ اِتْلافَها»

قال علی (علیه‌السلام):

«ما اَصْعَبَ اکتِسابَ الْفَضائِلِ واَیْسَرَ اِتْلافَها»

(شرح ابن ابی الحدید، ج 20، ص 259، کلمه 38)

حضرت علی (علیه‌السلام) فرمود:

«چه سخت است تحصیل صفات پسندیده و فضائل اخلاقی و چه آسان است نابود ساختن خلقیّات پسندیده و بر باد دادن آنها»

توضیح:

به دست آوردن ایمان و فضائل اخلاقی سالها زمان می‌برد چه بسا انسان، عمری در پی تحصیل کمالات اخلاقی باشد امّا به حد اعلای آن دسترسی پیدا نکند؛ لذا وقتی که به مراتب نازله آن دست یافت، با یک غیبت، تهمت و دروغ با آبروی مؤمن بازی می‌کند و آن باعث از دست رفتن کلّ ایمان او می‌گردد.

بدبختانه بشر رذائل را آسان‌تر از فضائل و بدی را زودتر از خوبی یاد می‌گیرد. رسیدن به مقام عدالت و انصاف، تخلق به عفت و کف نفس و دیگر صفات انسانی بسیار مشکل است؛ ولی آموختن ظلم و بیداد، یاد گرفتن بی‌عفتی و لااُبالیگری و دیگر رذائل اخلاقی بسیار آسان می‌باشد.

لذا انسان هنرمند آن است که فضائل را تدریجا به دست آورد و نفس را به خوبی‌ها عادت داده و تمرین نیکی نماید؛ چرا که بدی و زشتی کار هر کس و ناکسی است و با هنرمندی ناسازگار است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS