دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

محبتی که گناهان را نابود می کند!

No image
محبتی که گناهان را نابود می کند!

قدس آنلاین: بی شک عشق به اهل بیت (ع) زمینه ساز عشق به خداوند است و دوست داشتن اهل بیت پیامبر (ص) مهر ورزیدن به ارزش های والای الهی می باشد.

به گزارش قدس آنلاین، رسیدن به قله رفیع کمالات معنوی و انسانی بدون دوستی اولیاء الهی ممکن نیست و پذیرش اعمال و زحمات یک مسلمان در گرو محبت و ولایت اهل بیت (ع) می باشد. در این باره حسین نصر حلوانى مى‏ گوید: ابان بن تغلب گفت: امام حسین (ع) فرمودند: هر كس ما را دوست داشته باشد، از ما اهل بیت نبوّت است. عرض كردم: از شما اهل بیت نبوّت؟ فرمود: از ما اهل بیت نبوّت؛ و این جمله را سه بار تكرار نموده سپس از كلام خداى سبحان، شاهد آورد. همچنین ابن مغازلى با سند خود آورده است: ابوسعید دینار گفت: از امام حسین (ع) شنیدم كه مى‏فرمود: هر كس ما [آل ‏محمّد (ص)] را دوست بدارد، خداى سبحان به واسطه محبّت ما سرانجام او را سود بخشد، اگر چه اسیرى در دیار دور دست دیلم باشد. حقّا كه محبّت ما، گناهان را از پى هم فرو مى‏ ریزد، همانگونه كه وزش باد، برگ‌هاى خزان زده را از پى هم مى‏ افكند.

در این راستا قاضى نوراللَّه تسترى مى‏گوید: از سخنان امام حسین (ع) این است: دوستى ما [آل‏ محمّد (ص)] را بر خود لازم بدارید، زیرا آن كس كه خدا را ملاقات كند، در حالى كه به ما محبّت مى‏ ورزد، در حوزه شفاعت ما وارد مى‏ شود؛ و نیز برقى با سند خود آورده است: بشر بن غالب اسدى گفت: امام حسین (ع) با من، به سخن پرداخت و فرمود: اى بشر! هر كس ما اهل بیت نبوّت را، دوست بدارد و این محبّت او، جز براى خدا نباشد، ما و او در روز قیامت، همچون این دو - دو انگشت سبّابه خود را به هم اندازه نمود - خواهیم بود كه بر رسول خدا (ص) وارد مى ‏شویم.

منابع:

  • قرآن کریم.
  • ئحلوانی، نزهة الناظر وتنبیه الخاطر: 85
  • شوشتری، إحقاق‏ الحق، ج 11: 591.
  • برقی، محاسن‏: ج ‏1 :134.
  • علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج 27 :90.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
الهى! به تو پناه مى برم

الهى! به تو پناه مى برم

رگهايم زده نشده، و به بدترين كردارم گرفتار نگشته ام، نه نسلم بريده شده، نه از دين برگشته ام، نه منكر پروردگارم هستم، نه از ايمانم دل نگرانم، نه عقلم دچار سرگردانى است، و نه به عذاب امم گذشته گرفتار گشته ام. صبح كردم در حالى كه
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS