دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مکی و مدنی بودن آیات قرآن

No image
مکی و مدنی بودن آیات قرآن مکی و مدنی بودن آیات قرآن ملاکی بر مطابقت آنها با حقوق بشر نیست
عضو هئیت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه معتقد است معیارهای مکی و مدنی بودن آیات قرآن را نمی‌توان ملاکی برای مطابقت آنها با حقوق بشر اسلامی دانست.
ششمین نشست علمی «بازشناسی نگرشی به حقوق و کرامت انسانی در قرآن کریم» به منظور بررسی آیات مدنی و مکی قرآن پیرامون توجه به ارزش های انسانی و قوانین حکومتی در دفتر منطقه 5 کمیسیون حقوق بشر اسلامی در قم برگزار شد.
حجت‌الاسلام سید رضا مرتضوی، رئیس پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، با بیان اینکه تلاش بیشتری لازم است تا دین را بهتر بشناسیم گفت: در ارزیابی شریعت و احکام باید نگرش کلی و نظام مند داشته باشیم، در غیر این صورت چهره‌ای که از دین ارائه می گردد ناقص خواهد بود.
در این نشست حجت‌الاسلام والمسلمین جوان آراسته، عضو هئیت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه نیز با اشاره به معیارهای مکی و مدنی بودن آیات قرآن گفت: مکی یا مدنی بودن آیات را نمی‌توان ملاکی برای مطابقت آنها با حقوق بشر اسلامی دانست.
وی با بیان اینکه در آیات مکی، اصول عقاید مطرح شده و در آیات مدنی مباحث اخلاقی مورد توجه است گفت: هر چند مباحث مدیریتی و حکومتی در مدینه مطرح شد، ولی باید توجه داشت که قرآن در مقام بیان جزئیات نبوده و فقط کلیات را بیان کرده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین اوسطا، نیز با اشاره به بسترها و زمینه های موجود در دو شهر مکه و مدینه برای تبیین معارف دینی گفت: زمینه بیان آموزه‌های دینی در این دو شهر متفاوت بوده است و با وجود اینکه در مکه اصول عقاید مطرح شده ولی با حضور اسلام در مدینه، احکام و آموزه های اسلامی به تدریج به سوی عملیاتی شدن حرکت کرد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS