دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نظر آیت الله حاج میرزا ولى الله اشراقى سرابى درباره آیت الله سیّد مرتضی خسروشاهی

No image
نظر آیت الله حاج میرزا ولى الله اشراقى سرابى درباره آیت الله سیّد مرتضی خسروشاهی

آیت الله حاج میرزا ولى الله اشراقى سرابى که از تربیت یافتگان مکتب معظم له است در مورد او مى نویسد:

«... حضرت آیت الله الکُبرى و آن قائد عظیم الشأن که به رحلت آن، ایّام عید بر عموم طبقات اهالى آذربایجان، به ویژه به حضرات آقایان اهل علم و دانش، مبدّل به سوگوارى شد، در واقع استاد الکُلّ در علوم اسلامى على الخصوص در فقه جعفرى و مقبول دلپسند تمام طبقات اهل علم و مسلمین بوده و سال هاى سال، پس از فراغ از تحصیل علم و اخذِ نصیب خودشان از بحارِ علوم اسلامى در نجف و حوزه هاى علمیّه نامى، در منزل خودشان مشغول تدریس علوم دینیّه از فقه و اصول و تربیت طلاب و فضلاءِ اهل علم شده و آنى غفلت نورزید.

هزاران نفر از علماء اعلام، از حوزه درس آیت الله در اثر تربیت ایشان به درجه کمال علماً و عملا رسیده و حوزه هاى علمیه نامى شهرستان ها و قصبات را اشغال و مشغول تدریس و تبلیغ احکام هستند.

از این است که تمامى مسلمین و دانشجویان، با چشم گریان در فوت آن فقید، سرا پا غرق به ماتم هستند.

آیت الله فقید، عالم بزرگ و متعصّب در دین بود و در همه اوقات در ترقّى و تعالى علم و دین و حفظِ ناموس الهى مواظبت داشت، و تا اینکه کارهاى شخصى خود را به عقب مى انداخت و بر اقدام بر اصلاح و پیشرفت اوضاع اجتماعى دینى، به طرز مخصوصى که عنوان دیانت باقى بماند، از جهت فرط شوق به عالمِ دیانت مى نمود...[32]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

سید مرتضی خسروشاهی

سید مرتضی خسروشاهی

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS