دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هشدار باش روزانه به انسان‌ها

حضرت امام محمد باقر(ع) فرمودند: هر روز منادي‌اي ندا مي‌دهد که ‌اي فرزند آدم!] متولد شو براي مردن.
هشدار باش روزانه به انسان‌ها
هشدار باش روزانه به انسان‌ها

جرعه هاي معرفت - شرح حديث معصومين (ع) در کلام رهبر انقلاب 

فِي‌الکافِي عَن‌الباقِر( عليه‌السلام) يُنادِي مُناديٍ فِي کُلِّ يَوم اِبنَ آدَم لِدْ لِلْموت (?)

[حضرت امام محمد باقر(ع) فرمودند: هر روز منادي‌اي ندا مي‌دهد که ‌اي فرزند آدم!] متولد شو براي مردن.

يک حقيقت آشکاري که اغلب عقول مردم و اذهان مردم از آن غافل است؛ [اينکه] هر ولادتي در نهايت براي فنا و نابودي است.

وَ اجمَع لِلفَناء؛ گرد بياور و جمع کن، پول را، مال را، اشياء را، کتاب را، وسايل مطلوب زندگي را از جهات مادي، عيني، قدرت و چه و چه، همه‌ اينها را زحمت بکش جمع بياور، لِلفَناء، براي اينکه از بين برود. همه‌اش از بين خواهد رفت.

هر آنچه که ما جمع مي‌کنيم نابود خواهد شد. يک چند صباحي او مهمان ما است يا ما مهمان او هستيم، گاهي هم او هست ما مي‌رويم، او هم خواهد رفت بعد از ما.

وَ ابنِ لِلخَراب؛ بساز براي ويران شدن و خراب شدن.

اين توجه دادن ما است به طبيعت اين عالم، عالم فناء و عالم ماده، که همه چيز در اين دنيا براي آمدن و رفتن است؛ هيچ چيزي بقاء ندارد. اين را انسان توجه کند و درک کند. به ياد عاقبت کار در هنگام آغاز کار باشد. اين عبرتي است براي ما. دلبستگي‌ها را کم مي‌کند؛ هم دلبستگي به اشياء را، به چيزهايي که متعلق به ما است و هم دلبستگي به نفس را.

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

?) الشافي، ص ??? [ينادى مناد كل يوم: ابن آدم؛ لد للموت، واجمع للفناء و ابن للخراب؛ فرزند آدم! به دنيا آور براى مردن، اندوخته كن براى از بين رفتن، بنا كن براى خراب شدن].

 * شرح حديث در ابتداي درس خارج، 6/2/94

* پايگاه اطلاع‌رساني دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب

روزنامه کيهان

تاريخ انتشار: يکشنبه 19 آذر ماه 1396

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS