دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ویژگى هاى اخلاقى

No image
ویژگى هاى اخلاقى

ویژگى هاى اخلاقى

حجت الاسلام و المسلمین آقاى رسولى محلاّتى یکى از عالمان و روحانیان سرشناس و مورد اعتماد مراجع عظام به ویژه امام و مقام معظم رهبرى بوده و هستند. خدمات شایسته علمى وى به حوزه ها، دانشگاه ها، و نیز بخشى از خدمات اجتماعى ایشان در سراسر کشور از ایشان چهره اى ماندگار و خدمتگذار براى نسل حاضر و زمان هاى بعد ارائه مى دهد.

1. عشق و علاقه به اهل بیت(علیهم السلام)

عشق و علاقه به اهل بیت(علیهم السلام) در خلق و خو و رفتار شخصى و تمامى آثار وى چه حدیثى و روایى و چه تاریخى و تفسیرى آشکار است. ایشان معتقدند: کار پیرامون اهل بیت(علیهم السلام) چه به صورت گفتار و چه نوشتار، براى گوینده، نویسنده، خواننده و شنونده جاذبه ایجاد مى کند و باعث تشویق و ترغیب در انجام کارهاى خیر و مثبت مى گردد، توفیقات و برکات بسیار و غیر منتظره اى دارد و تأمین کننده معاش و مسائل مادّى نیز هست.

آقاى رسولى محلاّتى در مراکز علمى و دانشگاهى بیشتر رشته تاریخ اسلام را تدریس مى کنند و در تدریس رشته تفسیر، عمده عنایت و توجّهشان به تفاسیر روایى است.

در بُعد سیره عملى اهل بیت(علیهم السلام) که رسیدگى به مستمندان و مستضعفان است، آقاى رسولى محلاّتى هر از چند گاه به روستاها و شهرهاى دور و نزدیک مى روند و ضمن ارتباط با مردم گزارشى از واقعیت هاى جامعه را به مسؤولان منعکس مى کنند. ایشان در آستان قدس رضوى نیز سمت خادم افتخارى را دارند.

2. غنیمت شمردن فرصت ها

فزونى آثار علمى و تألیفات آقاى محلاّتى دلیل بر آن است که وى ضمن اینکه علاقه شدیدى به تحقیق و پژوهش داشته و دارد، بخش مهمّى از اوقات خود را، چه در دوران تحصیل و چه بعد از آن، تا کنون صرف مطالعه، تدریس و تحقیق پیرامون مسائل گوناگون، از جمله تاریخ اسلام و تفسیر قرآن مى نماید و آثار منتشره وى در خصوص این دو مسئله است. توصیه او به جوانان و طلاّب علوم دینى این است که از جلسات و گردهم جمع شدن هاى بیهوده پرهیز نمایند و به جاى آن، کتاب هاى مفید و سودمند را مطالعه کنند.

3. پرکارى

محلاّتى، چه در دوران جوانى و چه هم اکنون، که بیش از 70 سال دارد، انسانى پرکار و پر تحرک و با نشاط بوده و هست. این ویژگى ها باعث شده که فعّالیت هاى زیادى در زمینه هاى گوناگون داشته باشد. ایشان در زندگى و فعّالیت هاى مختلفى که دارد، بسیار منظم و دقیق است و این نظم و دقّت و نشاط در امور، از امام به وى و دیگر یاران و شاگردان امام منتقل شده است.

ایشان سر وقت و به موقع در سه نوبت در مسجد حاضر مى شود و به امامت وى نماز جماعت اقامه مى گردد. به هنگام سفر یا پیش آمد خاص، براى آن که نظم مسجد و گرمى آن از بین نرود مقیّد است که روحانى مورد وثوقى را به جاى خود به مسجد بفرستد. در خصوص ورزش نیز به طور منظم هر هفته ساعت هایى را به این امر اختصاص داده و با مریدان، دانشجویان خود بصورت گروهى ورزش مى کند و به آن نیز اهمیّت مى دهدزیرا ورزش مداوم، نشاط روحى و سلامت جسمانى را که لازمه انجام کارها و مسوؤلیت هاى سنگین است، حفظ مى کند. ایشان هر کارى را که به عهده مى گیرد به خوبى انجام مى دهد و هیچ یک از کارهایش سبب فوتِ کار دیگر ایشان نمى شود.

4. زهد و وارستگى

یکى از ویژگى هاى آقاى محلاّتى وارستگى و عدم دلبستگى ایشان به امور مادّى است. وى با آن که داراى مسجد و محراب، کرسى تدریس در دانشگاه است و آثار علمى و تألیفات فراوان دارد، امّا هیچ تعلق خاطرى که چشم و دلشان را پر کند به آنها ندارد و به مسائل مادّى نسبت به کارهایى که انجام مى دهد، مثل حقّ التدریس، حقّ التألیف، حقّ الترجمه و امثال این ها که نوعاً پدیدآورندگان آثار دریافت مى کنند و یا تا آخر عمر این حقوق را براى خود و بعد از آن براى ورثه حفظ مى کنند، بى توجّه است. در سفرها و مأموریت ها در کمترین زمان و با صرف کمترین هزینه ها، کارهاى متعدد و مفیدى را انجام مى دهد. غالباً با اتومبیل سفر مى کند و به جاى محافظان و همراهان، خود ایشان رانندگى مى کند.

5. روحانى سنّتى

استاد رسولى محلاّتى همان شور و حالى را که در آغاز طلبگى داشتند هم اکنون نیز دارندچرا که بعضى از طلاّب و روحانیون در حوزه فعّال و پرکارند هنگامى که از حوزه خارج مى شوند از ادامه کارهاى علمى و فرهنگى دست مى کشند و به امور دیگر مى پردازند و چه بسا آنچه را که از حوزه ها کسب کرده اند از دست داده و مى دهند. ایشان پس از مهاجرت از قم و سکونت در تهران تحقیق، مطالعه، تألیف و ترجمه، ارشاد و تبلیغ را ادامه داده اند.

وى در تدریس متون حوزوى، کلاس ها و مجامع علمى و دانشگاهى استادى متبحّر و مسلّط، در سنگر مسجد و محراب امام جماعت فعّال و جدّى، در میان اهل قلم، مترجمان و مصححان در مرتبه عالى و در زمره کسانى است که آثارش داراى سبکى روان و ساده و مورد استفاده عموم مردم است.

در سخنورى و بیان و رساندن مطالب به مخاطبان خود (از هر قشر و گروه) تواناست.([14])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
نیایش زیبا از نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى.
الهى! به تو پناه مى برم

الهى! به تو پناه مى برم

رگهايم زده نشده، و به بدترين كردارم گرفتار نگشته ام، نه نسلم بريده شده، نه از دين برگشته ام، نه منكر پروردگارم هستم، نه از ايمانم دل نگرانم، نه عقلم دچار سرگردانى است، و نه به عذاب امم گذشته گرفتار گشته ام. صبح كردم در حالى كه
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
Powered by TayaCMS