دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ویژگی فرزندان آخرت

انسان باید در دنیا زندگی کند، ولی مستغرق آخرت باشد تا این‌گونه مظهر اول و آخر باشد و دوره را در دنیا تمام کند نه آنکه بگذارد در آخرت به این پایان دوره برسد؛ یعنی اگر به اختیار به این پایان نرود به زور می‌برند.
ویژگی فرزندان آخرت
ویژگی فرزندان آخرت

انسان باید در دنیا زندگی کند، ولی مستغرق آخرت باشد تا این‌گونه مظهر اول و آخر باشد و دوره را در دنیا تمام کند نه آنکه بگذارد در آخرت به این پایان دوره برسد؛ یعنی اگر به اختیار به این پایان نرود به زور می‌برند.

انسان عاقل کسی است که در همین دنیا دوره کمال را کامل می‌کند و اجازه می‌یابد تا درک درستی از هر ملک و ملکوت و دنیا و آخرت داشته باشد و موقعیت و وضعیت خویش را به درستی درک کند و بر اساس آن عزم و همت عالی داشته باشد. از این رو امیرمؤمنان علی(ع) می‌فرماید: فَکونوا مِن أبناءِ الآخِرَةً؛ از فرزندان آخرت باشید.(شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج2، ص318)

کسی که فرزند آخرت است، دنیا را برای آخرت می‌خواهد و آن را مزرعه آخرت می‌داند که باید در آنجا درو کند و از ثمراتش بهره برد. پس چنانکه اباعبدالله امام حسین(ع) می‌فرماید باید به گونه‌ای با دنیا برخورد کرد که گویی دنیایی نیست: أَمَّا بَعْدُ فَکَأَنَّ الدُّنْیَا لَمْ تَکُنْ وَ کَأنَّ الْآخِرَةً لَمْ تَزَلْ وَ السَّلَامُ؛ دنیا گویی نبود و گویی آخرت از ازل بود.(کامل الزیارات،ابن قولویه القمی، ص76).

فرزندان آخرت در زمین زندگی می‌کنند ولی در دنیا زندگی نمی‌کنند، زیرا یا در مقام نظر به ملکوت هستند (اعراف، آیه 185) یا در مقام رؤیت ملکوت. (انعام، آیه 75) از این رو ملکوت همه چیزی را می‌بینند و فرق چیزهای بهشتی و دوزخی را می‌یابند و بر اساس آن با آن چیزها تعامل می‌کنند. لذا به غذایی دست نمی‌زنند که آتش است و کاری نمی‌کنند که شراره عمودین آتش دوزخ می‌باشد.

روزنامه کیهان

تاریخ: شنبه 6 آبان ماه 1396

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS