دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ آفات مدیریت

از منظر آموزه‌های وحیانی چه نوع آفاتی در مدیریت اصیل اسلامی خدشه وارد کرده و آن را تبدیل به ضدخودش می‌کند؟
پرسش و پاسخ آفات مدیریت
پرسش و پاسخ آفات مدیریت

پرسش:

از منظر آموزه‌های وحیانی چه نوع آفاتی در مدیریت اصیل اسلامی خدشه وارد کرده و آن را تبدیل به ضدخودش می‌کند؟

پاسخ:

براساس آیات شریفه و روایات پیامبر گرامی(ص) و اهل‌بیت طاهرین(ع) موارد زیادی را به عنوان آسیب‌ها و آفات مدیریت اصیل اسلامی می‌توان به دست آورد که در اینجا به فهرستی از اهم آنها اشاره می‌کنیم:

1- تبعیض بی‌دلیل در میان افراد و نفرات زیردست.

2- سپردن کارها و مسئولیت‌ها به دست افراد نامناسب و غیراصلح.

3- راه دادن به افراد متملق و چاپلوس به محدوده کار خود.

4- حب مدح و ثنا از طرف دیگران.

5- جاه‌طلبی و حب جاه و مقام.

6- بخل و تنگ‌نظری.

7- مال‌اندوزی و حرص و زیاده‌خواهی.

8- حسادت نسبت به دیگران.

9- اعتنا به شایعات و ترتیب اثر دادن به آنها.

10- اسراف و تبذیر و ریخت‌وپاش فراوان.

11- عدم شجاعت و شهامت در تصمیم‌گیری به خاطر ترس و ازدست دادن فرصت‌ها.

12- انتقام‌جویی، لجاجت و کینه‌توزی به خاطر مسائل کوچک و هدر دادن نیروهای لایق.

13- بها دادن به نقاط ضعف و نادیده گرفتن نقاط قوت و عدم توجه به معدل‌ها و روندها.

14- هواپرستی و هوسبازی.

15- عجله و شتاب در تصمیم‌گیری و عدم تحقیق در کارها.

16- سوءظن مفرط و عدم اعتماد به دیگران.

17- استبداد به رأی.

18- خوش‌بینی بیش از حد.

19- غرور و غفلت.

20- عصبانیت و خشونت.

21- انعطاف و نرمش زیادی و سازشکاری با منحرفان.

22- انحصارطلبی و قبضه کردن کارها در حیطه اختیارات خودش.

23- ترجیح دادن افراد ضعیف برای همکاری به خاطر تسلیم بودن آنها.

24- عدم عفت کلام (بدزبانی).

25- عدم رعایت ادب و احترام در برخوردها.

26- آلوده کردن خود به کارهای اجرایی.

27- نفاق و دورویی و ترک صراحت و شفافیت در تعامل با دیگران.

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: 23 تیر ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS