دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرورش فطرت خداپرستی و آموزش دین توسط والدین‌

No image
پرورش فطرت خداپرستی و آموزش دین توسط والدین‌

فطرت، خداپرستي، دين، والدين

مینا كمالی

انسان‌ها فطرتی خداپرست و خداجو دارند و همواره در زندگی اجتماعی خویش سعی در شناخت و پرستش خدا و خالق خود هستند. زمانی که در مشکلات و سختی‌ها گرفتار می‌شوند از خدا یاری و کمک می‌طلبند و در موفقیت‌ها و شادی‌ها همواره خدای خود را سپاس می‌گذارند. انسان‌ها می‌توانند با تفکر و تدبر از یک سو و تربیت و آموزش صحیح از سوی دیگر فطرت خداپرستی را در خود شکوفا و پرورش دهند. ‌

هر انسانی با فطرت خدا پرستی متولد می‌شود و خداوند صفت خداپرستی را در ذاتش قرار می‌دهد و با سرشتش می‌آمیزد. از این رو، هر کسی به سراغ معبودی می‌رود، هر چند بسیاری در تطبیق مصداق دچار اشتباه می‌گردند. خدای منان در مورد سرشت خدا پرستی انسان‌ها در سوره روم آیه 30 فرموده است: «فطره الله فطر النّاس علیها». فطرت خدایی است که مردمان را با آن آفریده است. فطرت الله یعنی توحید و یگانه پرستی است.

رسول گرامی اسلام می‌فرماید: «کلّ مولودٍ یولد علی الفطره یعنی النعرفه بانّ الله عزّوجلّ خالقه» هز نوزادی بر فطرت خدا پرستی متولد می‌شود، یعنی خدای عزو جل را پروردگار خویش می‌داند.‌پرورش این فطرت و سرشت پاک بر عهده والدین است. والدین باید در بیدارسازی و جهت دهی و پرورش این ودیعه خدایی بکوشند و آنان را چنان راهنمایی کنند که تمام شئون زندگی خویش را بر پایه تعالیم دین پی ریزی نمایند و با اعتقاد قلبی به آن رفتار کنند. ‌والدین، در آموزش دین نباید به تعلیم چند نمونه عبادت ظاهری اکتفا کنند، بلکه باید راهنمایی‌های سعادت بخش دینی را در تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی فرزندان وارد نمایند و راه درستی و رستگاری را به آنان بشناسانند.‌ والدین آن گاه دلسوز حقیقی فرزندانند که بیش از آنچه در اندیشه دنیای فرزندان خود هستند، به فکر معنویات و آخرتشان باشند که سعادت و رستگاری این جهان نیز بدان وابسته است.‌همان طور که والدین به مسائل جسمی، روحی و رفاهی فرزند عنایت دارند، بسیار بیش از آن باید به مسائل معنوی و پایبندی او به دستورات اسلامی توجه کنند و با ملاطفت و عطوفت و اسلوب صحیح، عقاید دینی را به آنان بیاموزند و همه سئوالاتشان در این زمینه را با حوصله و گشاده رویی پاسخ دهند. نیز باید آنان را با احکام و فرایض اسلامی، بویژه نماز که ستون دین است، آشنا سازند. رسول مکرم اسلام فرموده است: «مروا صبیانکم بالصّلاه اذا کانوا ابناء سبع سنین» فرزندانتان را در هفت سالگی به نماز خواندن امر نمایید.‌

در صورتی که والدین در پرورش فطرت خدا پرستی و آموزش مذهب به فرزندانشان مسامحه نمایند و مبانی عقیدتی نو نهالان خویش را تحکیم نکنند، راهزنان فکری، فطرت پاک فرزندانشان را آلوده می‌سازند و عقاید باطل و انحرافی خویش را به عنوان عقاید درست به آنان تلقین می‌کنند و ایشان را نسبت به اصول و فروع دین بی علاقه می‌سازند.‌امام صادق(ع) می‌فرماید: «بادروا احدائکم بالحدیث قبل ان تسبقکم الیهم المرجئه» عقاید و احکام اسلامی را به کودکانتان بیاموزید، قبل از آنکه منحرفان از شما پیشی گیرند.‌ بر والدین است که فرزندانشان را با کلام روح بخش قرآن و تفکر و تدبر در معانی بلند آن آشنا سازند، چرا که قرآن کتابی است که در آن برنامه زندگی و اصول و قوانین الهی بیان شده است و افراد با یادگیری و به کارگیری این احکام در زندگی اجتماعی خویش، خوب و بد را از هم تمییز داده و بهترین مسیر را برای زندگی خویش انتخاب می‌نمایند، لذا بر والدین واجب است که فرزندان خود را با احکام این کتاب آسمانی آشنا سازند. والدین نباید در آموزش‌های مذهبی و تربیت دینی فرزندان خویش کوتاهی نمایند، بلکه با در نظر گیری سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی فرزندان خویش آنها را در این مسیر راهنمایی کنند.‌

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS