جزء وارگی یا عضو وارگی

جزء وارگی یا عضو وارگی یک دستگاه را درنظر بگیرید. هر یک از قسمت‌های این دستگاه دو نوع هویت دارند. یک هویت مستقل به عنوان یک جزء (جزء‌وارگی) و یک هویت وابسته، به عنوان یک عضو از دستگاه (اندام‌وارگی). طلبه با رویکردی جدا و مستقل از مجموعه‌ی حوزه، جزء است ولی با رویکردی وابسته، عضوی از مجموعه‌ی حوزه می‌باشد. هر طلبه نمی‌تواند رسالت‌هایی را که از مجموعه حوزه انتظار می‌رود، به تنهایی بر عهده بگیرد زیرا او یک عضو است؛ بلکه باید از بین مأموریت‌های کلانی که برای حوزه تعریف شده است، یکی را متناسب با استعداد، علاقه و نیاز جامعه برای جهاد علمی و عملی خود برگزیند. توجه به این نکته بسیار مهم است که این توزیع نقش‌ها، به اقتضاء اینکه طلاب جزئی از مجموعه حوزه هستند، با وجود انتظارات عمومی از آنها به عنوان یک عضو، منافات ندارد. در بین نیروهای نظامی، سلسله مراتب وجود دارد و هر نظامی، متناسب با جایگاه خود نقش ویژه‌ای را ایفا می‌کند که در مجموع برآیند این ایفاء نقش‌های جزئی، منجر به تحقّق رسالت‌های کلّی آنها می‌شود. ولی هر نظامی به عنوان عضوی از نیروهای نظامی، باید از عهده‌ی پاسخگویی به حدّاقل انتظارات عمومی برخاسته از صنف خود، برآید. طلبه جوان نیز به خاطر عضویت در صنف روحانیت باید دارای حدّاقل‌هایی از دانش دینی باشد. طلبه نمی‌تواند بگوید « من طلبه هستم » و حدّ نصاب لازم عضویت در این صنف را دارا نباشد. پس طلاب به واسطه جزئیت، باید بخشی از مأموریت‌های ویژه حوزه را بپذیرند، و به واسطه عضویت، باید حدّاقل‌های این جایگاه را دارا باشند.

نشریه خشت اول