دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عدم توجه به خیر دیگران؟!‌

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم.
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
عدم توجه به خیر دیگران؟!‌
نویسنده: حسین راضی

نقد و بررسی لذت گرایی اپیکوری

در مقالات پیشین به برخی از اشکالات مکتب لذت گرایی اپیکوری اشاره نمودیم. یکی دیگر از ایرادات و اشکالاتی که بر این مکتب وارد است تکیه و تاکید آن بر لذت شخصی است. به عبارت دیگر، این مکتب معیاری معقول و قابل دفاع برای موارد تعارض لذت شخصی یک فرد با لذتهای شخص یا اشخاص دیگر ارائه نمی‌دهد. توضیح آنکه، اگر بهره‌مندی از یک لذت شخصی متوقف بر الم و درد فرد یا افراد دیگر و یا محروم شدن آنان از لذت یا لذتهایی باشد، در آن صورت چه باید کرد؟ آیا باز هم باید بی توجه به دیگران، به دنبال افزایش خیر خود و بهره‌مندی از لذت شخصی خود باشیم؟ یا آنکه باید دیگران را بر خود مقدم داشته، احسان و ایثار را پیشه کنیم؟ آیا باید در چنین مواردی دیگر گزین باشیم یا آنکه همواره و همه جا خودگزینی را اختیار نماییم؟ ظاهراً پاسخ اپیکوریان به این سئوالات نیز این است که ما باید همواره و همه جا به دنبال خیر شخصی خود باشیم، که در این صورت باید بر بسیاری از ظلمها و جنایت‌ها مهر تایید زد. و یا دستکم، باید بر همه ظلمهایی که در جهت تامین نیازمندی‌ها و لذتهای طبیعی و ضروری صورت می‌گیرد، مهر تایید اخلاقی زد و فاعل آنها را تحسین و تشویق نمود. یعنی اگر تهیه لقمه نانی متوقف بر ضرر رساندن به دیگران و یا محروم کردن آنان از آن لذت باشد، از نظر اخلاقی هیچ گونه قبح و ایرادی ندارد. ‌

به هر حال، بر اساس این مکتب نمی‌توان هیچ ظلم و جور و جنایتی را از نظر اخلاقی محکوم دانست و یا دستکم آن دسته از ظلم و جنایتهایی که در جهت تامین لذتهای طبیعی ضروری باشد، از نظر اخلاقی نه تنها بد نیستند، بلکه باید مورد تحسین و تشویق نیز قرار گیرند. نیاز به توضیح ندارد که چنین قضاوت و چنین دیدگاهی هرگز نمی‌تواند مورد تایید هیچ انسان عاقلی قرار گیرد. زیرا آنچه که از نظر عقلای عالم به عنوان ارزش اخلاقی شناخته می‌شود، دستکم منحصر به کارها و لذایذ فردی و شخصی نیست. بسیاری از ارزشهای اخلاقی صرفا در جامعه و در ارتباط با دیگران معنا پیدا می‌کنند و به هیچ وجه پذیرفتنی نیست که کارهای اخلاقی را در کارهای فردی خلاصه کنیم. به هر حال، باید دیگران را هم به حساب آورد و در اینجاست که می‌بینیم گاهی لذت شخصی ما با لذت فرد یا افراد دیگر تزاحم پیدا می‌کند و باید برای گزینش هر کدام از آنها معیاری داشته باشیم و مکتب اپیکور برای این نوع از تزاحمات نیز هیچ معیار و ملاکی ارائه نمی‌دهد.‌

مقاله

نویسنده حسین راضی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

بررسی تطبیقی دوران امامت امام حسن مجتبی و امام حسین(عليهم السلام)

در مطالعه تاريخ و شرايط زماني سالهاي بعد از شهادت امير المؤمنين عليه السلام می توان دریافت که گرچه عدۀکثيري از کوفيان و اهل عراق آن زمان، با امام مجتبی (ع)، خلف صالح امام علی عليه السلام بيعت کردند، اما شرايط خاص و ویژه ای در کوفه حاکم بود.
No image

حلم وبردباری امام حسن مجتبی علیه السلام

امام حسن علیه السلام دو تا صفت داشته که خیلی بروز داشتند. یکی حلم و برد باری و یکی هم حسن خلق بود. انشاالله یک ذره از حلم حضرت به ما عنایت کنند. آقا پای منبر خطیب شامی نشستند خطیب به آقا اهانت می کرد اما آقا این جا مامور به تحمل است.
No image

بررسی ابعاد مختلف شخصیت امام حسن مجتبی علیه السلام

تجسم حلم امیرالمؤمنین تجسم حسن زهرای مرضیه تجسم حیا اباعبدالله و تصویر و تجسم و تمثیل عقل و خرد و اندیشه امام مجتبی علیه السلام است.
No image

مظلومیت امام حسن مجتبی علیه السلام

هر وقت کسی خدا را فراموش کرد خدا برایش یک شیطان را مسلط می کند.شیطان تاریکی و بدی است. یاد خداهم نور و جمع کل خوبی ها است. هر چه قدر که نور باشد تاریکی از بین میرود.
Powered by TayaCMS