4 مهر 1396, 11:36
«و ان طائفتان من المؤمنین اقتتلوا فاصلحوا بینهما»[1]
«اگر دو طایفه از اهل ایمان با هم به دشمنى برخیزند بین آنها صلح برقرار کنید»
قال الصادق (علیه‌السّلام):
«لان اصلح بین اثنین احب الى من ان اتصدق بدینارین» [2]
«صلح دادن بین دو نفر مردم از دو دینار صدقه دادن بهتر است»
همان‌طورى که اصلاح و وارسى نفس از واجبات است و تا شخص خود را اصلاح نکند، نتواند دیگران را اصلاح کند؛ اصلاح بین برادران دینى، فامیل، همسایه و... از صفاتى است که خداوند آن را دوست دارد.
براى وحدت و هماهنگى و ارتباط، و عدم جدایى و تفرقه، هر نوع عملى که سبب آن شود لازم است، حتى اگر دروغ مصلحت‌آمیز هم ضرورت پیدا مى‌کند، گفتنش عیبى ندارد گاهى واجب هم مى شود، تا فتنه و فساد خاموش و از بین برود.
ابوحنیفه مدیر حجاج و دامادش در زمان امام صادق (علیه‌السّلام) بر سر ارث دعوا داشتند گوید: مفضل بن عمر کوفى از اصحاب خاص امام از کنار ما مى‌گذشت، نزاع ما را بدید و ایستاد و بعد فرمود:
با من تا درب منزلم بیایید؛ ما هم تا درب منزل او رفتیم او وارد خانه‌اش شد و کیسه پولى به مقدار چهار صد در هم آورد به ما داد و بین ما را اصلاح داد، و بعد گفت :
این مال از من نیست از امام صادق (علیه‌السّلام) است، امام فرمود: هر گاه میان دو نفر از شیعیان ما بر سر پول نزاع شد، به آنها بده تا بینشان اصلاح شود.[3]
مصلح باید دانا به نزاع باشد
عبدالملک گوید: بین حضرت باقر (علیه‌السّلام) و بعضى فرزندان امام حسن (علیه‌السّلام) اختلافى پیدا شد، من خدمت امام رفتم و خواستم در این میان سخنى بگویم تا شاید اصلاح شود.
امام فرمود: تو چیزى در بین ما مگو، زیرا مثل ما با پسر عمویمان مانند همان مردى است که در بنى‌اسرائیل زندگى مى کرد، و او را دو دختر بود یکى از آن دو را به مردى کشاورز و دیگرى را به شخصى کوزه‌گر شوهر داده بود.
روزى براى دیدن آنها حرکت کرد؛ اول پیش آن دخترى که زن کشاورز بود رفت و از او احوال پرسید: دختر گفت: پدرجان شوهرم زراعت فراوانى کرده اگر باران بیاید حال ما از تمام بنى‌اسرائیل بهتر است .
از منزل آن دختر به خانه دیگر دخترش رفت و از احوالش پرسید، گفت: پدر، شوهرم کوزه زیادى ساخته اگر خداوند مدتى باران نفرستد تا کوزه‌هاى او خشک شود حال ما از همه نیکوتر است .
آن مرد از خانه دختر خود خارج شد در حالى که مى‌گفت: خدایا تو خودت هر چه صلاح مى‌دانى بکن، در این میان مرا نمى‌رسد که به نفع یکى درخواستى بکنم ، هرچه صلاح است آنها را انجام ده .
امام فرمود: شما نیز نمى‌توانید بین ما سخنى بگویید، مبادا در این میان بى احترامى به یکى از ما شود، وظیفه شما به واسطه پیامبر (صلى الله علیه و آله) نسبت به ما احترام نسبت به همه ما است.[4]
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان