بیت الاحزان

این واژه به معنای خانۀ غم‌ها، غم‌خانه، بوده و نام اتاقی در بقیع نزدیکی قبۀ عباس عموی پیغمبر اکرم (ص) به سمت شرقی قبله است. این اتاق را حضرت امیرالمؤمنین (ع) از چوب‌های درخت خرما ساخت، تا همسرش حضرت فاطمۀ زهرا (س) در آن مکان به گریستن پردازد. به گفتۀ عموم مورخین: حضرت زهرا (س) که تنها فرزند بازماندۀ پیغمبر اکرم (ص)، بعد از رحلت پدر بزرگ‌وارش در تمام مدت کوتاه عمرش، پیوسته گریه می‌کرد و ناله‌های جان‌سوز داشت. این گریه‌های شدید حاکی از دردها و غم‌های بزرگ و جان‌کاهی بود که آن بانوی بزرگ در دل داشت، چنان‌که از خطابۀ آتشینی که در مسجدالنبی ایراد کرد، و سخنان و اشعاری که خطاب به پدر کنار قبر مطهر او اظهار می‌نمود، و گفتارش در پاسخ به احوال‌پرسی زنان مهاجر و انصار، این غم‌ها را می‌توان دید. محنت انحراف بیشتر مردم از مسیر صحیح اسلام، و دوری آنها از خط ولایت،و غصب خلافت از مولای متقیان علی (ع) قلب فاطمه را می‌آزرد گرچه فقدان پدری هم‌چون رسول الله (ص)، مصیبت کوچک و حادثۀ کم‌اهمیتی نبود، و در جائی که حضرت یعقوب (ع) با داشتن فرزندان متعدد، به خاطر فراق فرزندش یوسف (ع) آن‌قدر متأثر شد که برای خود بیت‌الاحزان ساخت و از بس در آن نشست و گریه کرد چشمانش سپید گشت (یوسف،84) حضرت زهرا (س) که چنان پدری را از دست داده، به مراتب بیش از وی می‌بایست در فراق پدر می‌گریست. بعضی از علمای سنی نیز به وجود چنین موضعی به نام بیت‌الاحزان یا بیت‌الحزن تصریح کرده‌اند، از جمله:

سمهودی – از اعلان قرن دهم هجرت – به نقل از غزالی و غیره آورده: « نمازگزاردن در مسجد فاطمه در بقیع که به بیت‌الحزن معروف است، مستحب می‌باشد ». مرحوم علامۀ مجلسی به نقل از کتب قدما چنین نوشته:

« آن جناب (=حضرت امیر (ع)) برای حضرت زهرا (س) بیرون از مدینه در بقیع اتاقی ساخت که بیت‌الاحزان نامیده می‌شود، پس هر روز صبح فاطمه همراه با حسن و حسین، با چشم گریان به سوی بقیع می‌رفت، پیوسته بین قبرها می‌گریست. هنگام شب امیرمؤمنان می‌آمد، و آن جناب را پیش روی خود می‌داشت و به خانه باز می‌گرداند ».

از مرحوم سید باقی هندی حکایت کرده‌اند که شب عید غدیر، حضرت صاحب‌الزمان (عج) را در خواب دید که غم‌ناک و اندوه‌گین نشسته است، به مولای خود عرضه داشت: در این شب عید چرا اندوه‌گین نشسته‌اید آن حضرت در پاسخ او این بیت را فرمودند:

لاترانی اتخذت لا وعلاها بعد بیت‌الاحزان بیت سرور

سوگند به مرتبۀ بلند آن بانو (= حضرت زهرا علیها السلام) نخواهی دید که پس از بیت‌الاحزان خانۀ سرور و خوشی برای خود برگیرم. سید باقر، فردای آن شب قصیده‌ای سرود، و این بیت را در آن گنجانید؛ مطلع قصیده‌اش این است:

کل غدر و قول افک وزور هو فرع من جحد نص الغدیر

هر گونه عهدشکنی و سخن دروغ و ناروایی، شاخه‌ای از انکار نص غدیر است.

جدیدترین ها در این موضوع

آدابی از عبودیت

از آداب عبودیت این است که جز قدرت حق، قدرتی را نپذیرند و جز ثنای حق و آنکه از اولیاء حق است، ثنای کسی را نگویند. 1 مهر 1397, 14:8

فهم و دریافت زبان قرآن

من امیدوارم که ما این حجاب جحود را از قلب‌هایمان برداریم و از خدای تبارک و تعالی بخواهیم که ما را آشنا کند به لسان قزآن. 1 شهریور 1397, 14:8

علت بعثت انبیاء

اگر برای هر علمی موضوعی است... علم همه انبیاء هم موضوعش انسان است ... 1 شهریور 1397, 14:8

ترک علاقه به دنیا

علائق را باید کم بکنید، علاقه‌ها باید کم بشود، طبیعتاً ماها از اینجا می‌رویم، علی ایّ حال چه علاقه قلبی به چیزی داشته باشیم یا نداشته باشیم فرقی به حال ما نمی‌کند. 29 مرداد 1397, 14:8

دعا روح عبودیت

اینهایی که از کتب ادعیه انتقاد می‌کنند برای این است که نمی‌دانند، جاهل‌انند، بیچاره‌اند که این کتب ادعیه چطور انسان را می‌سازد، این دعاهایی که از ائمه ما وارد شده است مثل کمیل، مناجات شعبانیه، دعای حضرت سیدالشهداء(ع) و دعای«سمات» اینها چه جور انسان را درست می‌کنند... 29 مرداد 1397, 14:8

پر بازدیدترین ها

اهمیت اخلاق

اقوام روزگار به اخلاق زنده‌اند قومى که گشت فاقد اخلاق مردنى است! 19 آذر 1396, 10:26

اخلاص ورزیدن

و ای مدعی زهد و اخلاص ! اگر تو مخلص هستی و برای خدا و دار کرامت او، زهد از مشتهیات دنیا می کنی ، چه شده است که از مدح و ثنای مردم که فلان اهل صلاح و سداد است 26 مهر 1396, 17:39

برکت غذاى جابر

24 آبان 1393, 14:8

بدی ثناگویی

برای ماها که از قافله ابرار عقب هستیم یک نکته دلپذیر است و آن چیزی است که به نظر من شاید در ساختن انسان ، که در صدد خود ساختن است دخیل است باید توجه کنیم که منشاء خوش آمد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه افکنی ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است . 21 آبان 1396, 17:31

باطن اعمال

شما با دست خویش آتش روشن نکنید، آتش جهنم را شعله ور نسازید، جهنم با اعمال و کردار زشت انسان روشن می گردد. این اعمال بشر چموش ‍ است که آتش افروزی می کند. 20 آبان 1396, 15:39