فعالیت های اجتماعی آیت الله سید علی اصغر لاری

فعالیت هاى اجتماعى

رفع ظلم صاحب منصبان زورگو، بر طرف کردن نیاز مالى مردم و تشویق مردم به اهتمام در کار کشاورزى^[18] و اشتغال زایى در جامعه، از فعالیت هاى اجتماعى این مرد بزرگ بود که ریاضت شرعى و سلوک معنوى را در عینیت جامعه و در متن جامعه جست و جو مى کرد.

از دیگر فعالیت هاى اجتماعى و اقتصادى وى، مى توان به موارد ذیل اشاره کرد.

1. احداث سدّ کوچک و منطقه اى لار در سال 1325ش. به منظور آبیارى زمین هاى زراعى.

2. تأسیس کارخانه برق.

3. تأسیس کارخانه پارچه بافى دستى.

4. تأسیس کارخانه چادر شب بافى در روستاى کورده.

وى این دو کارخانه را براى ایجاد اشتغال و دفاع و حمایت از منسوجات داخلى در برابر واردات و براى رفع معضل بیکارى و جلوگیرى از هجرت مردم به شهرهاى بزرگ راه اندازى کرد.

5. تأسیس و افتتاح درمانگاه لار.

6. تأسیس و افتتاح درمانگاه گراش.

7. احداث و تعمیر آب انبار^[19].

آیت الله لارى که در سال 1322 با وارد کردن دارو، بیمارى حصبه را در منطقه لار ریشه کن^[20]کرده بود، با وارد کردن داروى کنین از خارج از کشور، به مبارزه با بیمارى مارلاریا پرداخت^[21].

تلاش آیت الله سیّد على اصغر لارى در مقاطع حساس و پیشامدهاى ناگوار و حوادث غیر مترقبه، در کمک رسانى به آسیب دیدگان در آن مقطع زمانى که هیچ مرکزى از سوى دولت، مأمور کمک رسانى به مردم، آن هم قشر آسیب پذیر جامعه نبود، از خدمات گرانسنگ این عالم بزرگ است که به حق مى توان وى را یکى از بنیانگذاران امداد و کمک رسانى به قشر محروم در ایران به شمار آورد. وارد کردن دارو از هندوستان، هنگام شیوع حصبه در یکى از سال ها، در منطقه لار و حضور فعال وى در بین پزشکان و تزریق آمپول و پخش دارو از سوى او، بیانگر روح لطیف و انسان دوستانه این عالم و عارف گمنام است.^[22]

آیت الله لارى که محور وحدت شیعه و سنى در منطقه به شمار مى رفت، مایه رحمت و آرامش و امنیت مردم نیز بود. حضور این مرد، در مقاطع حساس و درگیرى هاى منطقه، از ریزش خون افراد بى گناه جلوگیرى مى کرد. مردم این منطقه، هنوز به میدان آمدن این مرد در نزاع قومى گراش و اوز، در مورد زمین هاى موسوم به «بن عماد» را که موجب جلوگیرى از هدر رفتن خون مردم این منطقه شد، به خاطر دارند.^[23]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه