آرامش در سختی‌ها

انسان مادامی که در دنیا به سر می‌برد دچار انواع تغییرات روحی و روانی می‌شود. گاهی سرخوش و پر انرژی است و گاهی بی حوصله، گاهی در ترس و وحشت به سر می‌برد و گاهی در امنیت خاطر، زمانی سرشار از امید به زندگی است و زمانی نگران و افسرده، لحظاتی آتش خشم و غضب و نفرت از جانش زبانه می‌کشد و مدتی در پشیمانی و حسرت و سرخوردگی است و این جا است که نبی مکرم اسلام (ص) در توصیف حالات روحی انسان چنین می‌فرماید: (مثل القلب کمثل ریشه بالفلات تعلقت فی اصل شجره یقلبها الریح ظهرا لبطن) (۱) دل انسان مانند یک پر است که در بیابانی به درختی آویزان کرده باشند، و باد آن را دائماً زیر و رو کند.

آرامش مسأله‌ای حیاتی

این حالات گوناگون باعث شده تا انسان یکی از حیاتی ترین مسائل زندگی خود را آرامش بداند. در جهان امروز هر کسی از طریقی به دنبال آرامش است و نسخه خاص خود را دنبال می‌کند. یکی تصور می‌کند با گوش دادن به آهنگ‌های بی کلام به آرامش می‌رسد و دیگری دل سپردن به موسیقی طبیعت را چاره کار می‌داند. بعضی سپری کردن اوقات را در کنار دوستان و بعضی مسافرت میان کوه و دشت و صحرا را بهترین راه رسیدن به آرامش می‌دانند. به راستی کدام راه، انسان را به خواسته اش می‌رساند.

نسخه الهی

برای رسیدن به آرامش باید راهی را انتخاب کنیم که دارای بهترین تناسب با ساختار وجودی ما باشد. چه کسی می‌تواند ادعا کند من نسبت به تمام زوایای وجودی انسان اطلاعات دقیق و صحیحی دارم و جسم و جان او را حتی بهتر از خودش می‌شناسم جز خالق انسان‌ها و خالق کل هستی... آری تنها اوست که می‌تواند به جان خسته و درمانده ما جانی دوباره بخشد و به ما زندگی سرشار از زیبایی و امید و شادابی عطا کند. تنها اوست که می‌تواند بر زمین‌های ظلمت زده جان‌هایمان بتابد و سرزمین دل‌هایمان را غرق در نور هدایت و بصیرت کند.

به دنبال آرامش در میان کلام خالق

قرآن کلام خالق هستی است. قرآن کتاب هدایت است. آنچه را که انسان برای رسیدن به آرامش به آن نیاز دارد به همراه نمونه‌های تاریخی آن در این کتاب شریف بیان شده است. قرآن کریم مهم‌ترین عاملی را که سبب آرامش خاطر می‌شود، ایمان به خداوند متعال معرفی کرده است. ایمان به خداوند باعث می‌شود تا انسان در شدیدترین سختی‌ها و هول انگیزترین لحظات دارای آرامش خاطر باشد.

سخن آخر

ایمان به خداوند سبب می‌شود که مؤمن در هیچ لحظه ای آرامش خود را از دست ندهد و با توکل به او همواره امید به یاری خداوند داشته باشد، چرا که این وعده ای است از طرف خداوند متعال: (وَ كانَ حَقًّا عَلَیْنا نَصْرُ الْمُوْمِنِینَ) (۲) همواره این حق بر ما بوده است كه مؤمنان را یارى كنیم. به امید روزی که همه دلها آرام به یاد خدا باشد.