كفران نعمت كی حاصل می شود؟

برگرفته از: ۱) امالی طوسی، مجلس اوّل، ص ۲۱.

عَن اَبِي عَبدِاللهِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ (عَلَيهِمَا السَّلَامُ) قَالَ: طُوبي لِمَن لَم يُبَدِّل نِعمَةَ اللهِ کُفراً طُوبي لِلمُتَحابّين فِي الله. (۱)

[از امام جعفر صادق(ع) روايت شده است که حضرت فرمودند: خوشا به حال کسي که نعمت خداوند را به کفران [نعمت] تبديل نکند و خوشا به حال آنان که براي خدا به يکديگر علاقه دارند].

طُوبي لِمَن لَم يُبَدِّل نِعمَةَ اللهِ کُفراً؛ اين بسيار مطلب مهمّي است: مسئله تبديل نعمت خدا به کفران؛... گاهي خداي متعال نعمتي به انسان داده است؛ فرض بفرماييد نعمت «بيان»، نعمتي است؛ مي توان اين نعمت را در راه ترويج معارف الهي به کار برد، مي توان هم آن را در جهت عکس به کار برد؛ اين نعمت را اگر کسي در جهت عکس مقاصد الهي به کار ببرد، کفران اين نعمت را کرده، نعمت را تبديل کرده است به کفر.

فرض بفرماييد داشتن مال دنيا يک نعمت است؛ مال دنيا، نعمتي است که خداوند به بعضي عنايت مي کند؛ مي توان با اين نعمت، درجات عاليه را کسب کرد - صدقه داد، انفاق کرد، کساني را از بدبختي و از هلاکت و گرسنگي نجات داد - مي توان هم به عکس، اين پول را در راه هاي فساد، در راه هاي حرام، در راه اشاعه محرّمات، در راه افساد خود و ديگران به کار برد؛ اين کفران نعمت الهي است.

قدرت و توانايي مديريّت و احراز مناصب مديريّتي يک نعمت است؛ يک روزي بود که ما و شما بايد همين طور در جريان تصميم مديران جامعه -که به دشمنان دين و دشمنان کشور وابسته بودند- حرکت مي کرديم، بدون اينکه اختياري داشته باشيم؛ امروز، بسياري از خود ما جزو مديران کشور هستيم - در هر بخشي که هستيم، در هر حدّي که هستيم- و قدرت ايجاد مسير، تغيير مسير، تصحيح مسير را خداي متعال به ما داده است؛ اين يک نعمت است. اين نعمت را چه جور مصرف مي کنيم؟ اگر در جهت خدمت به مردم و هدايت جامعه به آن سمتي که مطلوب دين خدا است اين مديريّت به کار رفت، اين شکر نعمت است؛ اگر چنانچه در اين جهت به کار نرفت، معطّل ماند يا عکسش به کار رفت، اين کفر نعمت است. گاهي اين کفران نعمتها، به حدّي است که قابل جبران هم نيست…

*شرح حديث در ابتدای درس خارج، 10/2/96.

*پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب.

روزنامه كيهان، شماره 21746 به تاريخ 23/7/96، صفحه 6 (معارف)