سیره مقدس

سیره مقدس

سید حیدر آملى، با آن همه کمالات و فضایل، عالمى است بسیار متواضع، با این که خود صفحات زرّینى از زندگى و مراحل سیر و سلوکش را براى ما به یادگار گذاشته است، در کمال تواضع از دیگران مى خواهد که اگر در آثارش نقص و کاستى اى دیدند، «اگر چنان چه خود شایستگى آن را دارند، خود به اصلاح آن اقدام کنند و صاحب آن را به جهل متهم نکنند. زیرا غرض ما، رساندن معنى است و زیاد در قید و بند بلاغت الفاظ و استوارى ترکیبات نیستیم، و مخلصانه قصد رساندن معانى بلند معارف الهى را داریم، و قصد اظهار فضیلت و شهرت طلبى در سایه فصاحت و بلاغت را ندارم.»^([14])

دیگر رفتار شایسته و آموزنده سید حیدر، اخلاص او در فعالیت هاى علمى است. تنها انگیزه او در نوشتن آن همه آثار درخشان، رضایت خدا و اطاعت امر او و برآوردن حاجت دوستان و یاران و بعضاً اساتید بزرگش چون فخرالمحققین است.

پذیرش مسئولیت اجتماعى و توجه به پیوند بین دانشمندان و مردم و اصلاح ذات البین، از ویژگى هاى دیگر سیره این عالم شیعى است. که نمونه آن، پیوند و اصلاحى است که بین فرقه هاى صوفى و شیعیان به وجود آورده است، از جمله با نوشتن کتاب جامع الاسرار.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه