شهادت امام حسین (ع)

شهادت امام حسین (ع)[1]

قال رسول الله (ع) :« إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ حَرَارَةٌ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَنْ تَبْرُدَ أَبَداً »(مستدرک الوسائل، ج 10ص 318)

پیکار خونین در جهان بسیار بوده که با گذشت چند ماه و چند سال به دست فراموشى سپرده شده است و گذشت ماه و سال گرد و غبار نسیان بر آن پاشیده؛ امّا خاطره جانبازى آنان که در راه خدا و آزادى انسانها، در راه شرف و فضیلت همه چیز خود را فدا کردند فراموش نخواهد شد؛ زیرا، خدا، آزادى، شرف و فضیلت کهنه شدنى نیست؛ امام حسین علیه السلام و یارانش سر سلسله این مجاهدان بودند.

آنها در راه مبارزه با ظلم و ستم و کنار زدن پرده های تزویر از چهره‌ی منافقان و احیای ارزش ها‌ی انسانی جان خود را فدا کردند و تا این ارزش‌ها باقی است آنها هم زنده‌اند.

پی نوشت:
• [1] مکارم شیرازی، ناصر؛ یکصد وپنجاه درس زندگی ، قم، نسل جوان، 1388 ش، ص21.