سه گروه مورد نیاز هر جامعه

24 مهر 1396, 17:36

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد» (تحف العقول، ص 321)

عَنْ اَبی عَبْدِالله (علیه السلام):

«لایَسْتَغْنی اَهْلُ کُلَِّ بَلَدٍ عَنْ ثَلاثَةِ یُفْزَعُ اِلَیْهِ فی اَمرِ دُنیاهُمْ وَآخِرَتِهِمْ فَاِنْ عَدِمُوا ذلِکَ کانُوا هَمَجاً، فَقیهٌ عالِمٌ وَرِعٌ وَاَمیرٌ خَیْرٌ مُطاعٌ وَطبیبٌ بَصیرٌ ثِقَةٌ»

(تحف العقول، ص 321)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

«مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی وحشی و حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد»

توضیح:

«سه گروه مورد نیاز جامعه»

تمامی جوامع بشری جهت ادامه حیات توام با موفقیت و بهبودی خود ناگزیر از وجود سه گروه مهم می باشند که با فقدان آنها زندگی مسالمت آمیز بشری تبدیل به زندگی وحشی حیوانی خواهد شد.

دانشمندان یکی از آن سه طائفه هستند که پیشرفت علمی و مادی بشر نیازمند تلاش و مجاهدت آنان می باشد. البته در صورتی که علم آنها همراه معنویت و تقوا باشد، تضمین کننده آخرت مردم نیز خواهد بود.

گروه دیگر پزشکان و اطباء مورد اطمینان مردمند که با وجود آنان سلامت روح و جسم افراد اجتماع بشری تامین خواهد شد و خطر بیماریهای واگیر آنان را تهدید نخواهد کرد.

و بالاخره گروه سوم مدیران و حاکمان جامعه هستند که با وجود آنان نظام ملت و کشور حفظ خواهد شد. این مسئله به اندازه ای حائز اهمیت است که رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) دستور دادند به هنگام مسافرت اگر تعداد مسافران به سه نفر رسید، کسی را به عنوان مسئول انتخاب کرده از او اطاعت کنند. در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«لَو بَقِیَت الاَرض بِغَیرِ اِمام لَساخَت»[1]

«هر گاه زمین بدون امام باشد از بین می رود»

این روایت ضمن اینکه از لزوم شجره طیبه امامت سخن می گوید، حیات زمین و اهل آن را بدون رهبر و امام قابل دوام نمی داند.

[1] اصول کافى، ج 1، ص 179.

جدیدترین ها در این موضوع

خنده بر ریشه‌های فرهنگ: نگاهی به کمدی‌های تلویزیونی

خنده، شوخ‌طبعی و طنز پردازی، از نظرگاه فلسفی، مقوله هایی هم گستره و دامنه هایی نزدیک به یکدیگر دارند. اگرچه تلاش فلاسفه و نظریه پردازان برای بیان و ارائه تعاریفی مرزبندی شده؛ به سرانجامی در خور رهنمون نشده است؛ اما ... 26 مرداد 1396, 7:12

نقد سریال‌های نوروزی؛ آنچه فراموش کرده‌ایم

آیا استراتژی مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، لاجرم به افزایش تعداد شبکه‌های داخلی و تکثّر برنامه‌های همزمان می‌انجامد؟ آن هم در شرایطی ‌که در تأمین برنامه‌های مناسب و کیفی برای همان شبکه‌های قدیمی نیز با چالش‌های جدّی روبه‌رو هستیم. و آیا جذب مخاطب داخلی به سمت تولیدات رسانه ملّی به معنای استفاده از فاکتورهای جذّابیت برنامه‌های رقیب است؟ 26 مرداد 1396, 6:22

«طنز» در مصاحبه با استاد منصور براهیمی

منصور براهيمي متولد سال 1335 در خاش و ليسانس ادبيات دراماتيك و نمايشنامه‌نويسي است. او علاوه بر كار در مقطع ابتدايي در زمينه تئاتر كودك و تدريس در دانشكده سينما تئاتر، از سال 1362عضو موسس گروه سينما تئاتر آيين (س.آيين) است كه از سال 1368 هر ساله نمايشي را بر صحنه برده است. 26 مرداد 1396, 6:15

ماجرای طنز و کمدی

طنز، هنری است که انسان در تلاش برای دگرگون ساختن جهان به‌دست می‌آورد و همیشه به‌شکل کنش و واکنش و در نتیجه نگاه وی به محیط و واقعیت (به‌طور خاص)نمود پیدا می‌کند.طنز راستین که از حوادث واقعی زندگی نشأت گرفته و مبتنی‌بر واقعیت‌های زندگی بوده.. 26 مرداد 1396, 6:7

این همه خنده برای چیست؟

ارسطو در مقایسه تراژدی و کمدی به نگرش متفاوت این دو به انسان اشاره می‌کند و می‌گوید «این یکی (کمدی) مردم را فروتر از آنچه هستند نشان می‌دهد و آن یکی (تراژدی) برتر و بالاتر بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که در کمدی تماشاگران همواره در موقعیتی فراتر از برتر از اشخاص نمایش قرار می‌گیرند و بالعکس... 26 مرداد 1396, 6:2

پر بازدیدترین ها