13 مهر 1394, 15:28
تألیفات
از جمله آثارى که براى این عالم حویزى نقل مى کنند عبارت است از:
1 ـ تفسیر نورالثقلین که مهم ترین و مشهورترین اثرش مى باشد.
2 ـ دیوان شعر
3 ـ شرح لامیة العجم طغرایى([30]) برخى تصور کرده اند که این کتاب، شرح نورالثقلین است،([31]) و ظاهراً این اشتباه از آن جا ناشى شده است که وقتى نویسنده اعیان الشیعه، آثار علامه حویزى را مى شمارد، بعد از تفسیر نورالثقلین، مى گوید:
«و له شرح لامیة العجم...»
و چنین تصور شده است که ضمیر در «له» به تفسیر عود مى کند و حال آن که ضمیر به عالم حویزى، که در حال ترجمه است، برمى گردد.
صاحب ریاض العلماء اگر چه در ترجمه علامه حویزى، نام این کتاب را به عنوان یکى از کتب مترجَم نام مى برد ولى در ادامه مى فرماید:
«لم یبعد عندى ان یکون شرح لامیة العجم ایضاً للثانى»([32]) (عبدعلى بن ناصر بن رحمة البحرانى الساکن بالبصرة) «نزد من بعید نیست که این کتاب از جمله کتب عبدعلى بن ناصر باشد، نه عبدعلى بن جمعه.»
4 ـ فى انّ من تلقب به (اى: امیرالمؤمنین) سید نعمت الله جزائرى در کتاب «المقامات» این کتاب را به استاد خود نسبت داده است. و مى گوید:
منظور و هدف این کتاب، این است که هر کس از خلفاء بنى امیه و بنى عباس خود را ملقّب به لقب «امیرالمؤمنین» کرده اند، دچار مرض خاصّى شده اند.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان