توصيه پيامبر(ص) به والدين

پدر، مادر و مربيان هنگام تربيت كودكان بايد به اين نكته توجه كنند كه آنها وفاي به عهد را از عملي‌شدن وعده‌هاي بزرگ‌ترها مي‌آموزند. خداوند متعال در مقام بيان اهميت وفاي به عهد مي‌فرمايد بشر بافضيلت هرگونه تعهدي كه به عهده گرفته به آن وفا مي‌كند. قرآن كريم مسلمانان را امر مي‌كند به هرگونه تعهدي اعم از اقتصادي و اجتماعي و امثال آنها وفا كنند و ايمان شخص را وابسته به وفاي به عهد مي‌داند و در وصف افراد با ايمان مي‌گويد مؤمنان قطعاً رستگارانند و آنان‌كه به امانات و پيمان خود وفادارند. پدران و مادران! چشم‌هاي كوچك و درخشاني كه هر شب و روز حركات شما را مي‌نگرد و گوش‌هاي كوچك و شنوا كه مواظب گفتار شماست و هر چه از شما مي‌بينند و درك مي‌كنند به خاطر خود مي‌سپارند. كودك، اين موجود كوچك در آرزوي روزي است كه بزرگ شود و كارهايي كه شما پدر و مادر امروز مي‌كنيد، او نيز بكند. شما را از داناترين اشخاص مي‌داند. از شما بزرگ‌تر و عاقل‌تر و قوي‌تر، كسي را نمي‌شناسد و در مغز كوچك و لطيف او نسبت به شما هيچ گونه بدبيني نيست و با كمال سادگي به شما اعتماد دارد و آنچه را بكنيد و بگوييد معتبر و قطعي مي‌شمارد. پس بر شماست كه دقيقاً مواظب خود باشيد و بكوشيد افكار و كردار و گفتار خوب شما به وسيله آنها تكرار شود. والدين بايد با اطفال خود با كمال صداقت و راستي، رفتار نمايند. اين هم براي كودك و هم براي مربي موجب آسايش فكري و دروني است و در زندگي آينده كودك فوائد فراواني دارد. زيرا وقتي كودك، اطمينان حاصل كرد كه قول مربي يا پدر و مادر او حتماً اجرا می‌شود. در موارد لازم، دست از عناد و لجاج بر مي‌دارد. وقتي پدر و مادر مي‌خواهند در زمينه اخلاقي به كودكان خود كمك نمايند بايد ابتدا از خود شروع نمايند. اگر بخواهند كودك آنها دروغ نگويد ابتدا بايد خود، راستگو باشند. اگر مي‌خواهند كودكان آنها به عهد و پيمان خود عمل كنند، بايد به عهد و پيمان و وعده‌اي كه به كودك مي‌دهند، وفا كنند. پيغمبر اسلام(ص) فرمود: كودكان خود را دوست بداريد و نسبت به آنها مهربان باشيد و به وعده‌اي كه به آنها داديد وفا نماييد... (تفصيل وسايل الشيعه ج3). ترديدي نيست كه جلب اعتماد كودك در صورتي ممكن است كه مربي به وعده خود عمل كند. كساني كه با کودک به راستي و درستي سخن مي‌گويند، پاداش خود را مي‌گيرند به اين ترتيب كه اعتماد طفل درباره آنها افزون مي‌گردد. در کودک يك ميل طبيعي وجود دارد مبني بر اينكه آنچه شما به او مي‌گوييد راست پندارد. وقتي كه طفل راستي اظهارات والدين را به تجربه دريافت، آن وقت به آساني مي‌توانید اعتماد او را نسبت به هرچه مي‌گوييد، جلب نماييد. بدون اينكه نیازی به تأكيد پيدا كنيد. مربياني كه با كودك درست رفتار نمودند و به وعده‌ها درباره آنها وفا كردند هم احترام خود را در نظر آنها حفظ كردند و هم او را با حسن نيت نسبت به ديگران تربيت نمودند.

قرآن راهنمای زندگی انسان

خداوند یکتا، برای هدایت بندگانش راه‌های زیادی گشوده و مسیرهای هموار متعددی قرار داده است تا بندگانش با تأمل در نشانه‌ها و آیات خداوندی که در همه آفریده‌هایش مانند نقطه‌ای نورانی می‌درخشد، راه راست و مستقیم را برگزیده و به سعادت دنیا و آخرت ره یابند. خداوند انعکاس عظمت خود را در جهان طبیعت، به تصویر کشیده، تا انسان‌ها با تفکر در دل آیات مشهود خداوندی، نشانه حق و حقیقت را دریابند.با تأمل در قرآن، مثال‌هایی از حشرات و حیوانات آورده است که انسان دانا حق را می‌یابد، ولی انسان نادان ظاهر را دیده و از یافتن عظمت در این نشانه‌ها، ناتوان می‌باشد. در کتاب خدا، سوره‌هایی با نام‌های حیوانات وجود دارد که در این سوره‌ها، به شکلی، به زندگی این حیوانات برای رهنمود انسان‌ها، اشاره شده است. به عنوان مثال، در آیه 41سوره عنکبوت خداوند به حشره کوچکی اشاره می‌فرماید که از طریق ماده‌ای که در معده‌اش وجود دارد، با زحمت فراوان، برای بنیان خانه‌اش تارهایی را روی شاخه یا برگ‌های درختان یا در و دیوار می‌تند.این تارها به‌اندازه‌ای نازک است که حتی با وزش نسیمی از بین می‌رود. خداوند سستی و ناپایداری این خانه را همچون ناپایداری روزگار افرادی می‌داند که پرستش خداوند را کنار گذاشته و به اطاعت غیر خدا روی آورده‌اند؛ آنانی که عظمت و بی‌همتایی خداوند را نادیده گرفته و به پرستش و عبادت چیزی می‌پردازند که از ناپایداری و بی‌ریشگی آن باخبرند. همچنین، در سوره نمل به پشتکار مورچه اشاره می‌کند و تلاش او را برای انسان‌هایی مثل می‌زند که راه رسیدن به خداوند را کوتاه می‌پندارند و هنگام مواجه شدن با کوچک‌ترین مشکلی روحیه خود را می‌بازند و از ادامه راه منصرف می‌شوند، در حالی که این حشره کوچک برای رسیدن به هدف خود بارها و بارها تلاش را از سر می‌گیرد و دانه‌ای را که افتاده است، باز برمی دارد و هیچ گاه، از این تلاش که در هر ثانیه تکرار می‌شود، فروگذار نیست. خداوند، در واقع از بندگانش می‌خواهد تا مانند این حشره کوچک، با تحمل مشقّات، سعادت آخرت را از آن خود کنند. همچنین در سوره نمل تلاش و کوشش زنبور عسل را ترسیم می‌کند که با ظرافت خاصی شیره گل‌ها را می‌مکد و با کمک مواد داخل دستگاه گوارشش ماده‌ای را تهیه می‌کند که انسان نیز می‌تواند از حلاوت آن کام خود را شیرین کند. این حشره کار روزانه خود را چنان زیبا و ظریف انجام می‌دهد که بنده دانا با تأمل در رفتار آن و دقت در جثه کوچک این حشرات، می‌تواند به عظمت و بزرگی خداوند پی ببرد و با نظر دوختن به درون این آیات به تحول عظیمی دست یابد. این چنین، پروردگار هستی، قدرت و عظمت خود را در اندام حتی ناچیزترین حشرات و موجودات، به رخ انسان‌های غافل می‌کشد.او این موجودات را با وجود کوچکی، پیچیده آفریده است تا هم توانایی آن‌ را داشته باشند که چرخه زندگی انسان را بگردانند و هم پیچیدگی وجودشان ذهن انسان را روشن کند و مسیر رسیدن به سعادت اخروی را که در شناخت خداوند نهفته است، صاف و هموار سازند. به راستی، پروردگاری که قادر است، از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین موجود (انسان) تا ناچیزترین حشره (پشه) را بیافریند، سزاوار پرستش است.