13 مهر 1394, 13:51
ویژگى ها
استاد منوچهر صدوق سها به نقل از مرحوم سیدابوالحسن حسینى قزوینى نقل مى کند که جناب میرزا حسن کرمانشاهى معروف بود به «فهم کلمه الشیخ ] ابن سینا [ بهتر از همه» و نیز از قول حاج شیخ محمّد على لواسانى چنین نقل مى کند:
«آن بزرگ، قالبى مى داشتى نحیف و عینک بر دیده مى نهادى».
همچنین وى از قول مرحوم سیّد محمّد کاظم عصار[15] نقل کرده که مرحوم میرزا حسن کرمانشاهى «چنان اسیر پنجه درویش مى بوده است که خود مى فرموده به تحت قبّه قم، فقیرتر از من نیست و با این همه، پیوسته خوشرو مى بوده است و گاه هم که آهى از نهاد بر مى آورده است، از آن نور مى بارید[16]».
مرحوم درّى در توصیف وى آورده است:
«قطع نظر از مقامات علمى، بسیار عفیف النفس و پاکدامن و وارسته از دنیا و مقبل به آخرت ]بود[ با این که معیشتش در نهایت سختى مى گذشت، در مدّت عمرش به احدى ظهار عسرت ننمود و به همان حقوق مدرسه قناعت فرمود[17]».
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان