استسقاء

اصل این واژه از مادۀ «سقی» و به معنی تقاضای نوشیدنی است. این اصطلاح نام یکی از نمازهای مستحبی است (صلاة الاستسقاء) که مسلمانان در هنگام خشکسالی وکم بارانی وپایین رفتن آب رودخانه‌ها با مراسم خاصی به جا می‌آورند.این مراسم مستحب بدین صورت است که مردم قبل از انجام نماز به مدت سه روز روزه گرفته ودر روز سوم (مستحب است این روز دوشنبه یا جمعه باشد) همگی با پای برهنه ودر حالی که کودکان و پیرمردان و پیرزنان را به همراه خود آورده و کودکان را از مادرانشان جدا نموده‌اند به سوی صحرا رهسپار گردند. آنگاه در هنگامی که آفتاب در میان آسمان است به صف ایستاده و نماز استسقاء را به جماعت بجای آورند. این نماز دو رکعت می‌باشد و خصوصیات آن شبیه نماز عید فطر و قربان است که در هر رکعت پس از خواندن دو سوره (که در هر کدام اولی سورۀ حمد است) پنج تکبیر و پنج قنوت دارد. بدین صورت که پس از هر تکبیر دست‌های خود را به دعا بلند کرده و با خواندن دعاهای وارده از امامان معصوم از خداوند تقاضای نزول باران رحمت می‌نمایند. پس از پایان نماز، امام جماعت در حالی که خود را آمادۀ ایراد دو خطبه می‌نماید مستحب است رو به قبله صد بار تکبیر را با صدای بلند بخواند و بعد از آن صورت خود را به سمت راست گردانده و صد بار سبحان‌الله را بخواند و بالاخره روی خود را به مردم نموده و صد بار الحمدلله را بخواند و در تمام این حالات مردم از او پیروی می‌نمایند. پس از این کارها امام جماعت دو خطبه را آغاز می‌نماید و در آن با گریه و زاری و استغاثه از خداوند تقاضای نزول باران رحمت و برطرف نمودن خشکسالی را می‌نماید. این نماز در طول تاریخ اسلام بارها مورد استفاده قرار گرفته و در بسیاری از موارد اثر فوری نیز داشته است.

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

دعا در نهج البلاغه

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

دعا از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه

بدان همان کسی که گنج های آسمان و زمین در اختیار اوست، به تو اجازه دعا و درخواست داده است و اجابت آن را نیز تضمین نموده، به تو امر کرده از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمایی تا رحمتش را بر تو فرو فرستد. خداوند بین تو و خودش کسی قرار نداده که حجاب و فاصله باشد، تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری و مانعت نشده . 23 دی 1395, 1:22